แม้พวกปัญญาชนชายจะกินไม่เหมือนซูเถากับคนอื่น ๆ แต่ก็มีเนื้ออยู่บ้าง นับว่าช่วยให้ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น
จางหย่าจือกินเกี๊ยวเสร็จก็กินซาลาเปาไส้หมูผักดองไปอีกลูก จริง ๆ เธออิ่มแล้ว แต่พอเห็นซูเถากับเซี่ยเนี่ยนอันกินซาลาเปาคนละสองลูกจนหมด เธอก็กัดฟันยัดซาลาเปาไส้หมูที่เหลือลงท้องไปจนได้
ถ้ากลับไปพร้อมซาลาเปาไส้หมูแค่คนเดียว คงถูกคนอื่นนินทาแน่ ของดีได้กินเองย่อมสุขใจกว่าปล่อยให้เข้าปากคนอื่น
ของที่ต้องซื้อ ทุกคนซื้อครบตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว หลังจากกินข้าวเสร็จ พวกเขาก็ไม่คิดจะเดินเที่ยวต่อ เตรียมตัวไปที่ปากทางเพื่อรอรถด้วยกัน
ถ้าไม่ได้ขึ้นเกวียนล่อ พวกเขาก็ยังขึ้นเกวียนวัวได้ อย่างไรก็ดีกว่าแบกของเต็มตะกร้าสะพายหลังเดินกลับไปเอง
พวกเขาไม่เหมือนถังจิ่งสิงที่ออกมาคราวเดียวก็ได้จักรยานมาคันหนึ่ง ต่อไปจะเข้าอำเภอก็สะดวกขึ้นมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าถังจิ่งสิงจะให้พวกเขายืมขี่หรือเปล่า
ซูเถาวางตะกร้าสะพายหลังไว้ข้างหน้า เพิ่งจะเตรียมยกห่อสัมภาระใบใหญ่ขึ้นแบก ถังจิ่งสิงก็รีบห้ามไว้
“คุณซู เอาห่อสัมภาระวางบนรถผมเถอะ ผมช่วยขนกลับเรือนพักปัญญาชนให้”
ถังจิ่งสิงชี้ไปยังจักรยานสภาพดีที่จอดอยู่ข้าง ๆ
ซูเถอมองตามนิ้วที่ชี้ไป เธอเห็นจักรยานคันนี้เมื่อครู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าจะเป็นของถังจิ่งสิง
ตอนเห็นจักรยาน เธอก็คิดอยู่ว่าจะหาโอกาสเอาจักรยานที่ได้เป็นรางวัลจากระบบออกมาเมื่อไร เพราะตอนนี้ยังไม่มีใครในที่พักปัญญาชนซื้อจักรยาน เธอไม่อยากเป็นคนแรกที่ออกหน้า จึงคิดจะรอให้เซี่ยเนี่ยนอันซื้อก่อน แล้วค่อยหาเหตุผลเอาของตัวเองออกมา