หญิงฉลาดคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาหาเซี่ยเนี่ยนอัน พอทำท่าจะคว้ามือเธอ เซี่ยเนี่ยอันก็เบี่ยงหลบ
เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นแววตาเย็นชาของเซี่ยเนี่ยนอัน หญิงคนนั้นก็ชักมือกลับอย่างเก้อเขิน ก่อนจะยิ้มประจบ
「ปัญญาชนเซี่ย ฉันรู้แล้วว่าผิด อย่าส่งฉันให้ตำรวจเลยนะ ฉันจะชดใช้ไข่ไก่ เลิกงานแล้วจะเอาไปให้」
「ใช่ ๆ ปัญญาชนเซี่ย อย่าแจ้งตำรวจเลยนะ ฉันรู้แล้วว่าผิด ฉันจะชดใช้ไข่ไก่」
「ปัญญาชนเซี่ย ฉันก็จะชดใช้ไข่ไก่เหมือนกัน」
เซี่ยเนี่ยนอันยกจอบขึ้นฟาดลงพื้นอย่างแรง ดินใต้จอบยุบเป็นหลุมลึกถึง 20 เซนติเมตรในพริบตา
「ต่อไปใครกล้าปล่อยข่าวลือใส่ร้ายฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ」
คนทั้งหลายที่ถูกขู่จนขวัญผวาจ้องหลุมตรงเท้าตาค้าง แล้วรีบรับปากเป็นพัลวันว่าต่อไปจะไม่กล้าอีก
ไม่มีใครบอกพวกเธอเลยว่าเซี่ยเนี่ยนอันเก่งขนาดนี้!
ถ้ารู้ก่อน ใครจะกล้านินทาเธอกัน!
ถ้าจอบนั่นฟาดโดนตัวพวกเธอเข้า ชีวิตคงหาไม่แล้ว
เซี่ยเนี่ยนอันหันหลังเดินจากไป พวกเธอพากันถอนหายใจโล่งอก แต่เพิ่งผ่อนคลายได้ไม่นานก็เห็นเซี่ยเนี่ยนอันหันกลับมาอีกครั้ง จนใจพวกเธอแทบกระดอนขึ้นมาถึงคอ
「ไข่ไก่ อย่าลืมล่ะ」
เซี่ยเนี่ยนอันมองหญิงทั้งห้าคนอย่างจริงจัง ไข่ไก่ตั้ง 10 ฟอง จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้
ซูเถาเพิ่งจะเริ่มทำงาน ก็เห็นหัวหน้ากองวิ่งหน้าตั้งกลับมาอีกแล้ว
พวกผู้หญิงที่ปล่อยข่าวลือพากันตกใจจนทรุดนั่งกับพื้น หัวหน้ากองคงไม่ได้เปลี่ยนใจ จะส่งพวกเธอเข้าคุกหรอกนะ?