เกาหล่างได้ยินเฉินเหว่ยพูดถึงเฉินหู่ หัวหน้าสำนักพยัคฆ์ทมิฬ สีหน้าก็พลันเคร่งขรึม เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“เฉินหู่ต่างหากที่เป็นรากฐานแท้จริงของสำนักพยัคฆ์ทมิฬ เมื่อเฉินหลางตาย คนผู้นี้ย่อมต้องตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่ง ต่อจากนี้เวลาเข้าออกเขตทุรกันดาร ทุกคนต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิมเป็นสองเท่า”
ทุกคนพยักหน้าอย่างหนักใจ
สำนักพยัคฆ์ทมิฬนี่เป็นเสี้ยนหนามร้ายกาจจริง ๆ!
การจัดการหลังการต่อสู้ในสนามรบได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว
ภารกิจคุ้มกันครั้งนี้ไม่อาจดำเนินต่อได้ ขบวนรถจึงเริ่มกลับรถ เตรียมมุ่งหน้ากลับเมืองหรงเฉิง
ข้อแรก หวงจวินเสียชีวิต
หวงจวินเป็นผู้อาวุโสที่ได้รับความเคารพนับถืออย่างสูงในตระกูลหวง อีกทั้งยังเป็นยอดฝีมือระดับสูงที่มีอำนาจรองจากหวงฉีหาน ประมุขตระกูลหวงเพียงคนเดียว
เมื่อเขาตายลงในตอนนี้ ลองนึกดูได้เลยว่าตระกูลหวงจะสั่นสะเทือนเพียงใด!
เรื่องนี้ใหญ่เกินไป พวกเขาต้องกลับไปรายงาน
ข้อสอง สมาชิกขบวนคุ้มกันซื่อไห่กับกองทหารรับจ้างค้อนเพลิงสูญเสียกำลังพลไปกว่าครึ่ง หากยังขนส่งเสบียงที่เหลือลึกเข้าไปในเขตทุรกันดาร ก็ไม่ต่างจากส่งทุกคนเข้าปากเสือ
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ก็พูดกันแล้วว่าสำนักพยัคฆ์ทมิฬยังไม่ถูกกำจัดจนสิ้นซาก ยังมีเฉินหู่ ตัวอันตรายระดับหัวหน้าใหญ่อีกคนอยู่
สมาชิกขบวนคุ้มกันที่รอดชีวิตเริ่มลงมือ ลากรถบรรทุกหนักที่เสียหายสาหัสจนใช้การไม่ได้ออกไป เพื่อเปิดทาง
รถบรรทุกหุ้มเกราะหนักและรถออฟโรดดัดแปลงที่ยังพอใช้งานได้ค่อย ๆ หันหัวกลับ
เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ๆ ท่อไอเสียพ่นควันดำข้น ล้อรถบดผ่านดินโคลนปนเลือดและเศษหินทั่วพื้น ก่อฝุ่นสีเหลืองปนน้ำตาลฟุ้งตลบ ปกคลุมหุบผาแมงป่องทั้งผืน
ขบวนรถเคลื่อนตัวอย่างยิ่งใหญ่ มุ่งหน้ากลับไปทางเมืองหรงเฉิง
เติ้งอี้หาวเดินมาพร้อมกับเกาหล่าง หยุดอยู่ข้างกู้โช่วหยวนกับเฉินเหว่ย
เกาหล่างยื่นมือออกไป จับมือกู้โช่วหยวนเบา ๆ แล้วกล่าวอย่างจริงใจว่า “ผู้อาวุโสกู้ วันนี้ต้องขอบคุณที่คุณยื่นมือช่วยไว้มาก พอกลับถึงเมืองหรงเฉิงและรายงานสถานการณ์แล้ว ทางซื่อไห่จะเตรียมค่าตอบแทนก้อนโตไว้ให้อย่างแน่นอน”