“ฮือฮา!”
รอบเวทีประลอง เสียงผู้ชมบนอัฒจันทร์ดังอื้ออึงขึ้นในพริบตา!
การแข่งขันคู่แรกของรอบ 32 คน กลับเป็นการประลองกันเองระหว่างนักเรียนห้องวิชาสงคราม 2!
จั่วเฉิงคืออัจฉริยะรุ่นเก๋าของห้องวิชาสงคราม 2 ครองอันดับห้าอันดับแรกของชั้นปีมาโดยตลอด กระบองยาวในมือของเขาพลิกแพลงได้อย่างช่ำชอง คนทั่วไปแทบไม่มีโอกาสเข้าใกล้!
ส่วนกู้ชิงยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขาคือม้ามืดที่น่าตื่นตะลึงที่สุดของทั้งโรงเรียนในเทอมนี้!
ทุกครั้งที่สอบประจำเดือน อันดับของเขาก็ทะยานขึ้นหลายขั้นอย่างไม่เกรงใจใคร ฝีมือพัฒนาอย่างรวดเร็ว!
ไม่มีใครคาดคิดว่าไพ่ตายสองใบของห้อง 2 จะมาเจอกันตั้งแต่รอบ 32 คน โชคช่างไม่เข้าข้างเอาเสียเลย
บริเวณอัฒจันทร์ของห้องวิชาสงคราม 2 นักเรียนต่างเบิกตากว้าง สีหน้าหลากหลายกันไป
“บ้าเอ๊ย! คู่แรกก็เป็นศึกกันเองในห้องเราเลยเหรอ?”
“จั่วเฉิงเจอกู้ชิง... จับฉลากแบบนี้ สวรรค์เขียนบทไว้แล้วหรือไง!”
“มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว! อัจฉริยะสองคนต้องเหลือแค่คนเดียว การแข่งนี้เร้าใจชะมัด!”
บางคนอดเสียดายแทนกู้ชิงไม่ได้ “น่าเสียดายจริง ๆ กู้ชิงกำลังมาแรงแท้ ๆ แต่รอบแรกดันต้องเจอกับจั่วเฉิงที่รับมือยาก จั่วเฉิงอยู่ขั้นทวนปีแปดชั้น สูงกว่ากู้ชิงเต็ม ๆ หนึ่งชั้น”
ท่ามกลางเสียงอื้ออึง กู้ชิงกับจั่วเฉิงก้าวขึ้นเวทีประลองขนาดใหญ่ตรงกลางทีละคน
บนเวทีประลอง
ทางซ้าย กู้ชิงยืนตัวตรงสง่า ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา มือกำดาบเหล็กสำหรับฝึกซ้อม สีหน้าสงบนิ่งดุจผิวน้ำ
ทางขวา จั่วเฉิงร่างกำยำสูงถึง 1.9 เมตร ชุดฝึกสีขาวรัดตึงไปด้วยกล้ามเนื้อที่นูนเด่น พลังเลือดลมรอบกายพลุ่งพล่าน ราวกับหอคอยเหล็กตั้งตระหง่านอยู่บนเวที เขาแสยะยิ้ม เผยฟันขาววับ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงโอหังปนเยาะเย้ยว่า
“กู้ชิง เทอมนี้นายทำให้คนประหลาดใจได้จริง ๆ แต่วันนี้ดันมาเจอฉัน ถือว่านายซวยแล้ว!”
เขายกกระบองยาวในมือขึ้นเล็กน้อย แล้วมองเด็กหนุ่มรูปร่างค่อนข้างผอมตรงหน้าอย่างกดข่ม “ตอนนี้นายยังลงจากเวทีไปอย่างมีศักดิ์ศรีได้ อย่ามัวชักช้า ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวก็ต้องให้คนหามลงไป”