ชั่วพริบตา เหงื่อเย็นเหนียวข้นก็ซึมชุ่มแผ่นหลังของเขาจนเปียกโชก ทว่าเขายังคงฝืนทำเป็นสงบนิ่งแล้วกล่าวว่า “ถึงเจ้าจะแก้พิษได้แล้วจะอย่างไร? บัดนี้กองทหารรักษาพระองค์ในวังหลวงล้วนอยู่ในกำมือข้า เพียงข้าออกคำสั่งคำเดียว ก็ทำให้เจ้าตายโดยไร้ที่ฝังได้!”
“งั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นก็ลองดู!” ถังเลี่ยไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับแย้มยิ้มเยาะอย่างผ่อนคลายแล้วกล่าว
ในเวลานั้นเอง พลันมีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นหลายครั้งจากนอกเรือน ซ่งชุยกวางใจสะดุ้งวูบ ความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรงพลันถาโถมขึ้นในใจ
จากนั้น เงาร่างหนึ่งถือดาบศึกก้าวเข้ามา ประสานหมัดคารวะถังเลี่ยแล้วกล่าวว่า “ผู้บังคับบัญชา กบฏในกองทัพถูกกวาดล้างหมดแล้ว!”
เมื่อเห็นผู้มาเยือน แววตาของซ่งชุยกวางพลันหดวูบ เขาตวาดอย่างเดือดดาลว่า “ติงยู่ เจ้าไอ้คนต่ำช้า กล้าทรยศข้าเชียวหรือ!”
“ทรยศ?” ติงยู่แค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าวว่า “ชีวิตของข้าติงยู่ได้ผู้บังคับบัญชาช่วยไว้ พระราชทานเบี้ยหวัดจากราชสำนักที่ข้ากินมาตลอดหลายปี จะให้ข้าสมคบกับพวกกบฏอย่างพวกเจ้าได้อย่างไร?”
ซ่งชุยกวางรู้ดีว่าสถานการณ์ตรงหน้าอันตรายยิ่ง เขาลอบโคจรปราณแท้ พร้อมกับใช้หางตากวาดมองรอบด้าน เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดหลบหนี
ทว่าในชั่วขณะที่เขาขยับตัว ถังเลี่ยพลันยกมือขึ้นฉับพลัน ประกายเย็นวาบหลายสายพุ่งออกจากซอกนิ้วและฝ่ามือของเขา เพียงพริบตาก็ไปถึงเบื้องหน้าซ่งชุยกวาง
แม้ซ่งชุยกวางจะสวมเกราะ ทว่าก็ยังไม่อาจต้านทานอาวุธลับที่อัดแน่นด้วยปราณแท้เหล่านั้นได้ อาวุธลับหลายชิ้นทะลุเกราะปักเข้าสู่ร่างของเขาโดยตรง