สำหรับทหารราชองค์รักษ์แล้ว กองทัพกว่าหมื่นนี้เป็นเพียงหมู่มวลอันปราศจากระเบียบวินัย ไร้ซึ่งความสามารถในการต่อกรแม้แต่น้อย
การแสดงละครครั้งนี้ก็เพื่อกวาดล้างพวกเขาทั้งหมดให้สิ้นซาก
พวกเขาแยกเป็นสามสายเข้าตีประตูเมืองทั้งสามของนครเทวะ ฝ่ายหนานกงซื่อก็แยกเป็นสามสายตีจากนอกเมืองเข้ามา ตัดเส้นทางถอยหนีของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
นี่คือศึกที่ไร้ซึ่งความคลางแคลงใจใดๆ ทั่วทั้งใต้หล้า ทัพที่สามารถเทียบเคียงกับทหารราชองค์รักษ์ได้มีเพียงนับนิ้วได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าทหารราชองค์รักษ์ยังครองความได้เปรียบเด็ดขาดในด้านกำลังพล
การต่อสู้นี้แทบจะเรียกได้ว่าไม่ใช่การศึกเลย ตั้งแต่เริ่มแรก มันคือการสังหารหมู่ข้างเดียว
ในช่วงแรก กองกำลังไม่กี่สายนี้ยังพอจะรวบรวมพลตั้งแถวขึ้นมาสู้กับทหารราชองค์รักษ์ได้ แต่เพียงปะทะกันชั่วพริบตา แนวรบของพวกเขาก็แหลกสลายไปสิ้น
ทั้งยุทธภัณฑ์ กำลังรบ หรือแม้แต่ความสามารถโดยรวม ทหารราชองค์รักษ์ล้วนเหนือชั้นกว่าพวกเขามากจนเทียบกันไม่ได้
เหตุนี้เอง ทำให้การศึกตั้งแต่ต้นก็ตกอยู่ในสภาพที่ข้างเดียวถล่มทลาย
ทหารราชองค์รักษ์เปรียบเสมือนกำแพงเหล็กกล้าขนาดมหึมา บดขยี้ตรงไปข้างหน้า กบฏแตกพ่ายยับเยิน แตกหนีกระเจิดกระเจิงไปทุกทิศ
ยิ่งกว่านั้น กบฏเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นทหารเดินเท้า ต่อหน้าทหารม้าราชองค์รักษ์ที่พร้อมเพียงกัน แม้แต่การหนีเอาชีวิตรอดก็ยังกลายเป็นความปรารถนาอันล้นเหลือ
อันที่จริง การก่อกบฏครั้งนี้ ขอบเขตที่แผ่คลุมไม่เพียงแค่ในนครเทวะเท่านั้น แต่ตั้งแต่เมื่อวาน กระแสอันมืดมิดก็เริ่มปั่นป่วนแล้ว