เขานั่งอยู่หน้าหลุมศพเช่นนั้น สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน ใบไผ่พลิ้วไหวส่งเสียงกรอบแกรบ ไม่อาจรู้ได้ว่าสามารถแทนคำพูดในใจของเขาได้หรือไม่
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ลู่ฉางหนิงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เขาโบกแขนเสื้อปัดก้อนหินข้างหลุมศพปลิวไป เผยให้เห็นกล่องไม้ใต้ก้อนหิน
ถูกฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลาหลายปี กล่องไม้ผุพังไปแล้ว โดนแตะเบา ๆ ก็แตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย เผยให้เห็นด้ามเหล็กสีดำท่อนหนึ่งภายในกล่อง ดูจากรูปร่างแล้วคล้ายด้ามดาบหรือกระบี่
ลู่ฉางหนิงจับด้ามเหล็กแล้วยกมันขึ้น เมื่อเศษไม้ด้านบนร่วงหล่น มันก็เผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริง สิ่งนั้นไม่ใช่ดาบหรือกระบี่ หากแต่เป็นร่มดำคันหนึ่ง หน้าร่มไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร แม้เวลาจะผ่านไปนานหลายปีก็ไม่เห็นชำรุดเสียหาย
ร่มคันนี้หนักผิดปกติ โครงร่มใหญ่โตมาก ด้ามร่มยิ่งหลอมจากเหล็กกล้า เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ร่มธรรมดา
ลู่ฉางหนิงผกร่มดำไว้ด้านหลัง ก้าวออกจากป่าไผ่ จากนั้นขึ้นม้าเร็ว มุ่งหน้าไปทางเหนืออย่างรวดเร็ว
ในขณะที่ชายแดนเหนือเกิดสงคราม ชายแดนตะวันตกเมืองหานไห่ จูซุยเหลียงได้รับข่าวจากด่านชายแดน
ช่วงนี้ หน่วยสอดแนมพบว่านอกด่านมีทหารม้าลาดตระเวนปริศนาปรากฏตัวขึ้นไม่น้อย เล็กสุดเพียงสิบกว่าคน ใหญ่สุดหลายร้อยคน พวกมันบินวนเวียนอยู่นอกด่านราวกับแร้ง เห็นท่าทางแล้วส่วนใหญ่เป็นสายสืบของแคว้นต่าง ๆ ในซีอวี้
ชายแดนตะวันออก หลังจากกองเรือของต้าเหอพ่ายยับเยินที่เกาะเชจู ทะเลตะวันออกทั้งหมดก็ไม่เห็นเงาของโจรญี่ปุ่นอีก แต่ช่วงนี้ เรือรบของต้าเหอที่ปลอมตัวเป็นเรือประมงจำนวนไม่น้อยกลับปรากฏตัวบ่อยครั้งในบริเวณเกาะเชจู