หลิงชวนมิได้เอ่ยปากตอบ แต่กลับย้อนถามว่า "ฝ่าบาทเรียกข้าน้อยมา มีสิ่งใดจะสั่งใช้หรือพ่ะย่ะค่ะ?"
"ได้ยินว่า ข่านหูเจี๋ยทั่วปาชิงเซียวถูกเจ้าจับตัวมา ข้าอยากเห็นหน้าข่านหูเจี๋ยผู้นี้สักครั้ง!" ฮ่องเต้เอ่ยปากขึ้น
"ข้าน้อยจะให้คนพาตัวเขามาเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ!" หลิงชวนพยักหน้ารับคำ
ฮ่องเต้ส่ายพระพักตร์ แล้วเอ่ยว่า "ไม่ต้องวุ่นวายถึงเพียงนั้น เจ้าตามข้าไปสักเที่ยวก็พอ ระหว่างทางจะได้ผ่อนคลายใจด้วย!"
วันนี้ ฮ่องเต้มิได้ทรงฉลองพระองค์มังกรและเกราะมังกรพิทักษ์ราชันย์ หากแต่ทรงฉลองพระองค์ชุดธรรมดา โดยมีหลิงชวนและลู่ฉางหนิงโดยสารรถม้าเดียวกันสามคน มีเพียงทหารองครักษ์ทองหลายร้อยนายติดตามไป
อันที่จริง ที่นี่คือเมืองมังกรเหิน ต่อให้เป็นนักฆ่าที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ก็ไม่มีทางกล้าลงมือในที่เช่นนี้
"เจ้าหนูเก่งนัก นับจากสามปีก่อน เจ้ากลับจากทหารไร้ชื่อเติบโตกลายเป็นราชามุสกุลต่างแซ่เพียงหนึ่งเดียวใต้หล้า ชื่อเสียงของเจ้าหลิงชวน จะต้องถูกบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์อย่างยิ่งใหญ่แน่นอน!" ฮ่องเต้พิจารณาหลิงชวนพลางตรัสยิ้ม
"ทั้งหลายล้วนเป็นเพราะพระเมตตาของฝ่าบาท มิเช่นนั้น ถึงตอนนี้ข้าน้อยคงได้เพียงเป็นนายพลระดับสี่ห้าเท่านั้น!" หลิงชวนกล่าวคำเยินยออย่างแนบเนียน
"เจ้าหนูอย่ามาป้อยอข้า!" ฮ่องเต้ชี้พระพักตร์เขาพลางตรัสยิ้ม "อ้อ แล้วชุดเกราะเสือขาวลาดตระเวนชายแดนชุดม่วงประกายของเจ้า ข้าให้คนทำเสร็จแล้วส่งมาให้เจ้า หรือให้เจ้าหาคนทำเอง?"
หลิงชวนยิ้ม แล้วกล่าวว่า "เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไม่ต้องรบกวนฝ่าบาท ข้าน้อยให้ช่างฝีมือใต้บังคับบัญชาสร้างขึ้นเองก็พอพ่ะย่ะค่ะ!"