สองวันมานี้ หลิงชวนมิเพียงศึกษาแผนที่ ตรวจตราภูมิประเทศเขตเจียงไห่โดยละเอียด หากยังเจาะลึกถึงระดับอำนาจและอิทธิพลของดินแดนแห่งนี้ด้วย
เจียงไห่ พื้นที่ตอนใต้ของแม่น้ำหวย เหนือจรดต้าเจียง หน้ากว้างยาวเพียงพันลี้ แต่ทว่าเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญประดุจลมหายใจของแผ่นดิน
ที่นี่คือศูนย์กลางการศึกสี่ทิศ หากชาวเหนือบุกใต้ปราศจากเจียงไห่ ก็เฉกเช่นคุกคามถึงริมฝั่งแม่น้ำแยงซี หากข้ามใต้สร้างอาณาจักรอิสระแต่ไร้เจียงไห่ ก็ประหนึ่งประตูบ้านเมืองเปิดอ้า ตั้งรับแม่น้ำแยงซีจำต้องรักษาห้วยน้ำไว้ นี่คือสัจธรรมมิใช่คำลวง
ทั้งยังเป็นยุ้งฉางที่ฟ้าประทาน คลองขุดตัดผ่านกลาง เรือลำเลียงข้าวทอสายดุจกระสวย นำข้าวเจียงหนานสู่จงหยวนมิวายเว้นวัน ส่งเลี้ยงครึ่งราชวงศ์ทั้งราชสำนักและกองทัพชายแดน เงินทองจากทั่วหล้า ล้วนพึ่งพาทิศตะวันออกเฉียงใต้ ชีพจรแห่งตะวันออกเฉียงใต้นั้น แขวนไว้บนแผ่นดินเจียงไห่
อีกทั้งเกื้อกูลสายเลือดวัฒนธรรมสืบสานนับพันปี ตระกูลสูงศักดิ์อย่างสกุลลู่แห่งอู๋จวิ้น สกุลเซียวแห่งหลานหลิง สกุลเซี่ยแห่งเฉินจวิ้น หยั่งรากลึกอยู่ ณ ที่นี่ ลูกหลานหรืออาศัยการสอบเข้ารับราชการ หรือใช้บารมีวงศ์ตระกูล ชูมือในราชสำนัก ถ่ายทอดตำราในหมู่ป่า ทุกยุคสมัยมีปราชญ์ผู้มากความสามารถ นับแต่จารึกชื่อในทำเนียบทองสอบผ่าน ลูกหลานเจียงไห่ก็ก้าวสู่กลางราชสำนัก
กอหญ้าหนึ่งใบ ลำไม้หนึ่งต้น ล้วนเกี่ยวพันกับชะตาแผ่นดิน ผู้ใดครองเจียงไห่ได้ครองใต้หล้า ผู้ใดเกื้อหนุนเจียงไห่ได้ย่อมบำรุงแว่นแคว้น หนึ่งเสียหนึ่งได้ หาใช่เพียงความรุ่งโรจน์และเสื่อมถอยของดินแดนหนึ่ง หากเปรียบดั่งเงาสะท้อนแห่งความรุ่งเรืองและล่มสลายของแผ่นดิน
โดยเฉพาะหลังคลองขุดที่สร้างตั้งแต่ราชวงศ์ก่อนเชื่อมถึงกัน ฐานะของเขตเจียงไห่ก็ถูกยกย่องสูงขึ้นอีกครั้ง