“หึ่ง!”
เสียงสายธนูสั่นสะท้านดังขึ้นเกือบพร้อมกัน คนที่สามพุ่งมาถึงระยะห้าก้าวของหลิงชวน เกาทัณฑ์เหล็กสีดำทะมึนก็เจาะทะลุลำคอเขาอย่างแม่นยำ เขากุมคอที่เลือดพุ่งกระฉูด ส่งเสียงครืดคราดก่อนจะทรุดลงสิ้นใจ
ฉวยโอกาสนี้ หลิงชวนกระโจนเข้าใส่อิดะ มาซามุเนะที่ยังไม่ทิ้งความตื่นตระหนกราวกับเสือดาว
ดาบในมือแปรเปลี่ยนเป็นเงาแสงเลือนราง ฟาดฟันสามดาบติดต่อกัน เร็วปานสายฟ้า แม้อิดะ มาซามุเนะจะยกดาบหักขึ้นปัดป้องอย่างเสียมิได้ แต่ก็ถูกกระแทกจนแขนชาร้าว เปิดช่องว่างเต็มที่
หลิงชวนฉวยจังหวะที่ผ่านไปในชั่วพริบตานี้ ชกหมัดหนักเข้าใส่จุดซานจงกลางอกอย่างจัง
“พุ่ย!”
อิดะ มาซามุเนะกระเด็นราวถูกเครื่องกระทุ้งประตูเมือง นัยน์ตาถลนโปน เลือดสดปนเศษเครื่องในพุ่งออกจากปาก หัวใจและอวัยวะภายในคล้ายถูกเคลื่อนตำแหน่ง
หลิงชวนไม่ปรานีอีก แสงดาบวาบวับดั่งดาวเหมันต์ เด็ดตรงสู่ลำคอ—ดาวเหมันต์ทิ่มจันทรา!
“อึก…”
ดาบหักในมืออิดะ มาซามุเนะหล่นกระทบพื้นเสียงเคร้ง เขาเอามือกุมคอไว้ยื้อชีวิตสุดท้าย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม ความหวาดกลัว และความทุกข์ทรมานแสนสาหัส
เขาอ้าปาก แต่ส่งได้เพียงเสียงครืดคราดราวกับเครื่องสูบลมแตก เลือดร้อนไหลไม่หยุดจากซอกนิ้วและปาก จากนั้นร่างของเขาก็หงายล้มลง และไม่นานก็ถูกหมู่เกราะดำที่กรูกันเข้ามาทับถมเหยียบย่ำจนแหลกเหลว
แม้ทหารแดนต้าเหอจะยังคงสู้ตาย แต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงบดขยี้ของกองเกราะดำได้อีก ทหารโจวเหยียบย่างบนซากศพที่ซ้อนทับกันและแอ่งเลือดที่รวมตัวเป็นลำธาร ก้าวไปข้างหน้าอย่างเด็ดเดี่ยวและโหดร้าย
กองทหารม้าปีกห่านเร่งฝีเท้าตามหลังกองเกราะดำ ห่าธนูระดมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครอบคลุมแนวหลังและปีกข้าศึกอย่างแม่นยำ ยุทธวิธีผสานทหารราบ-ทหารม้า รุกทั้งระยะไกลและประชิดนี้ถูกฝึกซ้อมจนช่ำชอง