“ฆ่า!”
เสียงตะโกนก้องกังวานไปทั่วสมรภูมิ ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนในที่สุดก็รวมเป็นเสียงเดียวกัน
คมดาบซัดเป็นระลอกคลื่น ทุกครั้งที่ฟันลง ย่อมมีทหารม้าหูเจี๋ยจำนวนมากจมอยู่ใต้ระลอกนั้น ดาบม่อเตอฟันเกราะเหล็กเกิดประกายไฟกระจาย
ไม่นาน ระลอกนั้นก็ค่อยๆ กลายเป็นสีเลือดปนแดง ทั้งเลือดของทหารม้าหนักหมีแดงและเลือดของทหารเว่ยอู่ชื่อ
สองทัพปะทะกันอย่างดุเดือด ทหารดาบม่อเตอและทหารหอกยาวประสานกันรุกไปข้างหน้า แม้ทหารม้าหนักหมีแดงจะถูกสกัดทัพหน้าไว้ แต่ทหารม้าที่อยู่ด้านหลังยังคงรุกคืบหน้าอย่างดุดัน กดดันเข้ามาไม่หยุด
“จัดแถวใหม่! รุกไปข้างหน้า!”
อวี้เหวินชั่วตะคอกด้วยความเดือดดาล ดวงตาคมกริบดุดัน ใบหน้าบิดเบี้ยว
จนถึงตอนนี้เขายังไม่อยากเชื่อว่า ทหารม้าหนักหมีแดงจะถูกทหารราบหน่วยหนึ่งสกัดไว้ได้ และตอนนี้ ทัพดาบม่อเตอและทัพหอกยาวของศัตรูเริ่มโต้กลับ สถานการณ์ไม่สู้ดีนักสำหรับทหารม้าหนักหมีแดงที่เสียจังหวะการบุก
เขาต้องปรับทัพโดยเร็วที่สุด แม้จะไม่สามารถพลิกกลับเป็นจังหวะบุกได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องรักษารูปขบวนให้อยู่รอด และต้องเป็นแบบนี้เท่านั้น จึงจะมีพลังในการต่อสู้
แต่ทว่าทัพดาบม่อเตอและทัพหอกยาวของเว่ยอู่ชื่อไม่ยอมให้โอกาสพวกเขา ทวนเปื้อนเลือดเล่มแล้วเล่มเล่าถูกแทงทะลุไปข้างหน้า ทหารดาบม่อเตอใช้สองมือกำดาบ ทุ่มกำลังทั้งหมดลงไป ฟาดฟันศัตรูไม่หยุดหย่อน
ความโหดร้ายทารุณของการต่อสู้ถูกเผยออกมาอย่างชัดเจน ทั้งสองฝ่ายสู้ตายอย่างสุดชีวิต ทั่วสมรภูมิเต็มไปด้วยศพและเลือดนองแผ่นดิน