ครึ่งชั่วยามต่อมา การต่อสู้ก็ยุติลงอย่างสิ้นเชิง
ทหารเรือซิลลานอกจากที่ถูกจับเป็นเชลยสี่ห้าร้อยคนแล้ว ที่เหลือทั้งหมดถูกสังหารเว้นแต่ศพ อ่าวทั้งอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น ผืนทะเลลอยด้วยซากศพนับไม่ถ้วน ภายใต้แสงจันทร์ยิ่งทวีความน่าสยดสยอง
ส่วนเชลยหลายร้อยนี้ เหตุที่หลิงชวนไว้ชีวิต หาใช่เพราะใจดี หากแต่ต้องการให้พวกมันเป็นแรงงาน คอยควบคุมเรือรบ
มิฉะนั้น ด้วยความโกรธแค้นหลังจากที่เขาเห็นสภาพน่าสังเวชตลอดทางจากเติงโจวถึงไหลโจวด้วยตาตนเอง สัตว์เดรัจฉานพวกนี้ไม่มีทางรอดชีวิตเป็นอันขาด
เมื่อวานระหว่างเร่งเดินทาง หลิงชวนได้เห็นหายนะที่ทหารเรือซิลลาก่อขึ้นด้วยตาตนเอง
ตลอดเส้นทางเกือบสองร้อยลี้ กลับไม่เห็นราษฎรแม้แต่คนเดียว ทุกหมู่บ้านล้วนเหมือนหมู่บ้านผีสิง ไม่เพียงไม่พบคนเป็น แม้แต่ปศุสัตว์ก็หายสูญ
บางหมู่บ้านถูกสังหารทั้งตระกูล บางแห่งถูกเผาจนวอดวายเป็นเถ้าถ่าน
ภาพที่น่าสังเวชเหล่านั้น ทำให้ทหารทุกนายมีไฟแค้นอัดแน่นในอก สุดท้ายก็ระบายออกมาอย่างเต็มที่ในการต่อสู้ครั้งนี้
หลังจากฟื้นฟูปราณแท้ได้บ้างแล้ว หลิงชวนก็ลุกขึ้นมายังดาดฟ้าเรือบัญชาการ บัดนี้การต่อสู้ยุติลงแล้ว ศพทหารเรือซิลลาถูกโยนลงทะเลจนหมด ปล่อยให้ปลากุ้งแทะกิน
ทหารกำลังนับจำนวนผู้บาดเจ็บ และชำระล้างคราบเลือดบนเรือรบ ลมทะเลพัดผ่าน หอบเอากลิ่นคาวเค็มและกลิ่นเลือดคละเคล้าชวนคลื่นเหียน
ไม่นาน บรรดาแม่ทัพนายกองถูกเรียกมารวมกันที่นี่ รายงานสถานการณ์รบต่อหลิงชวนทีละคน