"อ้ายเว่ยเขยก เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" แม่ทัพผู้หนึ่งลุกขึ้นทันควัน จ้องมองด้วยสายตาเดือดดาล "ช่วยหลิงชวนพูดถึงเพียงนี้ ลืมไปแล้วหรือว่าใครคือผู้บัญชาการทัพตงเจียง?"
แม่ทัพขาเป๋ผู้นี้คือเว่ยหลาน ขุนพลอาวุโสแห่งกองทัพเรือตงเจียง เป็นหนึ่งในห้าบุตรบุญธรรมของจางป๋อหยวน อดีตผู้บัญชาการทัพ ทั้งยังเป็นหนึ่งใน 'หกมังกรทะเลตะวันออก' ที่เกรียงไกรแห่งตงเจียงในอดีต ซึ่งอยู่ในลำดับที่สี่
ศึกเลือดเมื่อสิบปีก่อน หกมังกรทะเลตะวันออกสิ้นชีพไปสามนาย แม้เขาจะรอดชีวิตหวุดหวิด แต่บาดเจ็บที่ขาขวา วีรบุรุษดุดันสะท้านทะเลตะวันออกจึงกลายเป็นอ้ายเว่ยเขยกในปากผู้คน
ส่วนผู้ลุกขึ้นตั้งคำถามนั้นคือเผิงเหลียว แม่ทัพชิงโจว ซึ่งเป็นคนสนิทที่หลินหย่วนถูแต่งตั้งขึ้นหลังจากรับช่วงกองทัพเรือตงเจียง
เผชิญคำถาม เว่ยหลานสีหน้าไม่เปลี่ยน ตอบอย่างไม่ยอมตน "ข้าเพียงพูดไปตามความเป็นจริง บัดนี้ข้าศึกรุมล้อมจ้องตาเป็นมัน แม่ทัพเผิงกลับมัวแต่คิดจะเล่นงานพวกเดียวกัน หากมีใจว่างเช่นนี้ สู้ไปคิดจัดการกองเรือรบทะเลต้าเหอเสียยังจะดีกว่า!"
น้ำเสียงเว่ยหลานไม่ดัง แต่คำพูดนี้คมกริบดุจมีด เสียบแทงกลางใจเผิงเหลียว
ถูกเว่ยหลานแทงใจดำต่อหน้าคนทั้งหลาย เผิงเหลียวก็เดือดดาลทันที "เจ้า... อ้ายเว่ยเขยก เจ้าหมายความว่าอย่างไร? เก่งนักก็มาประลองตัวต่อตัว!"