สิบวันก่อน กองทัพห้าสายทยอยถอนกำลังกลับมา เขาจัดระเบียบกำลังพลใหม่ โดยใช้เมืองวอหน่าเป็นศูนย์กลางในการตั้งรับ
แต่ตลอดหลายปีมานี้ กองทัพบุกใต้ได้แต่รุกอยู่ตลอด แทบไม่เคยรบแบบตั้งรับ และไม่เคยคิดว่าทหารโจวจะกล้ายกทัพมาตีเมืองวอหน่า
หนึ่ง กองทัพโจวไม่มีความกล้าพอ อีกประการ พวกเขาก็ไม่มีกำลังความสามารถพอ
จากชายแดนเหนือของต้าโจวถึงเมืองวอหน่า ระยะทางไกลถึงหกร้อยลี้ ระหว่างทางหากไร้ซึ่งเสบียง ทหารเดินเท้าไปไม่ถึงแน่นอน ส่วนทหารม้าจำนวนน้อย ถ้ามาก็แค่ส่งตัวมาให้ตายเท่านั้น ไม่มีทางต้องกังวล
ศึกครั้งนี้ หูเจี๋ยทุ่มกำลังทั้งประเทศรุกรานชายแดนเหนือของต้าโจว ตั้งใจจะบุกโจมตีให้แตกในคราวเดียว แล้วควบม้าเหยียบย่ำจงหยวน
น่าเสียดายที่เรื่องกลับไม่เป็นดังใจ มิเพียงไม่สามารถตีแนวป้องกันชายแดนเหนือได้แตก แม้กระทั่งตนเองยังสูญเสียอย่างหนัก มิเพียงทาสทหารสองแสนนายถูกถมเข้าไปจนหมด กองทัพหนึ่งล้านก็สูญเสียไปเกินครึ่ง
กองทัพสายแรกของอวี้เหวินเชี่ยนจำนวนหนึ่งแสนห้าหมื่น ถูกสังหารที่จี้เป่ยหยวนจนไม่เหลือชิ้นดี กองทัพสายที่สามของเย่ลวี่ว้อ พร้อมด้วยกองกำลังสายตรงของทั่วปาชิงเซียว ต่างล้วนจบชีวิตลงที่ทุ่งหญ้าถ่าลา ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว
ไม่ถูก...
พูดให้ถูกต้อง ยังเหลืออยู่คนหนึ่ง นั่นคือข่านของพวกเขา ทั่วปาชิงเซียว บัดนี้กลายเป็นเชลยในคุกไปแล้ว
กองทัพสายอื่น ๆ ก็ล้วนมีความเสียหายในส่วนของตน
ขณะนี้เหลือกำลังพลห้าแสนนาย ครึ่งทหารม้าครึ่งทหารเดินเท้า ตามหลักแล้ว การยึดเมืองวอหน่าไว้ให้อยู่ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ในใจของทั่วปาจี๋ กลับไม่สบายแม้แต่น้อย
กองทัพฝ่ายเหนือกำลังขวัญกำลังใจเข้มแข็ง มาแบบคุกคาม ขณะที่ฝ่ายตนเพิ่งพ่ายแพ้ ขวัญกำลังใจตกต่ำ กองทัพที่เหลืออยู่นี้จะยังมีกำลังรบเท่าใด เขาเองก็ไร้ความมั่นใจ