ฉือจื่อพลิกทิศทางอย่างรวดเร็ว เล็งเกาทัณฑ์ไปยังสมาชิกกาโลหิตอีกคนหนึ่ง เพียงแต่ครั้งนั้นสมาชิกกาโลหิตผู้นั้นเตรียมใจไว้แล้ว เอนกายหลบหลีกสามเกาทัณฑ์นั้นพ้น รูปร่างปราดเปรียวดั่งหมาจิ้งจอก
ทว่าในชั่วพริบตาที่มันหลบ ซุนเต๋อเซิ่งก็มาถึงเบื้องหน้า ชูดาบปวงชนสูงขึ้น แล้วฟันดาบหนึ่งลงไป
สมาชิกกาโลหิตผู้นั้นตื่นตระหนกยิ่ง มันเสียสมดุลเพราะหลบเกาทัณฑ์ เท้าก้าวซวนเซ จะหลบหลีกดาบที่ตามมาติด ๆ นี้อย่างไรได้ ทำได้เพียงยกดาบโค้งพาดบ่า กัดฟันรับอย่างจำยอม
“เคร้ง!”
ดาบอันหนักหน่วงดุจขุนเขาของซุนเต๋อเซิ่งฟาดลง คมดาบปะทะดาบโค้งเกิดเสียงเสียดแทงแก้วหู ถึงขั้นหักดาบโค้งนั้นเป็นสองท่อน สมาชิกกาโลหิตผู้นั้นรู้สึกเพียงบ่าชา ทั่วทั้งแขนหมดความรู้สึก เกล็ดเกราะก็แตกละเอียดเป็นวงกว้าง
“ตาย!”
ซุนเต๋อเซิ่งไม่ให้โอกาสมันหายใจแม้แต่น้อย ทะยานเท้าหนึ่งถีบใส่ท้องน้อยของมัน
สมาชิกกาโลหิตผู้นั้นเซถอยรวดเดียว กระแทกก้นนั่งกับพื้น ซุนเต๋อเซิ่งได้เปรียบแล้วไม่ปราณี พุ่งเข้าไปอีกคำรบ ฟันดาบลงไปอีกหนึ่ง
ครานี้สมาชิกกองทัพกาโลหิตผู้นั้นมิอาจเลี่ยงได้อีก ท่ามกลางแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหมดสิ้นมรรคา รูม่านตาก็พลันขยายใหญ่ ถูกดาบฟันกะโหลกแตกเป็นสองซีก ของเหลวขาวแดงกระเด็นนองพื้น
ไม่ไกลออกไป ต้าหย่งกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับสมาชิกกาโลหิตอีกผู้หนึ่ง แสงดาบประสานกัน ประกายไฟกระจาย เขากำลังรบอยู่ แม้ปกติฝีมือไม่ด้อย ทว่าเคราะห์ร้ายที่ก่อนหน้านั้นได้รับบาดเจ็บทำให้กำลังถดถอย แผลที่ท้องน้อยมีเลือดซึมตลอด การเคลื่อนไหวก็ช้าไปสามส่วน บัดนี้ทั้งสองพอฟัดพอเหวี่ยงเป็นมือเสมอกัน