"ท่านแม่ทัพ ได้รับราชโองการให้พวกเราเคลื่อนพลไปหนุนช่วยชายแดนตะวันตกหรือไม่?" จางพั่วหลู่เป็นคนใจร้อนที่สุด จึงลุกขึ้นถามทันที แววตาฉายแววคาดหวัง
ถังขุยหรานยื่นมือกดเขากลับลงนั่ง กล่าวเสียงเข้มว่า "อย่าเอ่ยวาจาเหลวไหล! การศึกใหญ่หลวง ต้องให้ท่านแม่ทัพชี้ขาด!"
จางพั่วหลู่ก็รู้ว่าตนเสียมารยาท ก้มหน้านิ่งเงียบ
หลิงชวนกวาดตามองเหล่าขุนพล กล่าวเสียงขรึมว่า "บัดนี้ยังไม่ได้รับคำสั่งเคลื่อนพลจากสกุลเจี๋ยตู้ แต่พวกเราจำต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้า ป้องกันมิให้ศึกชายแดนตะวันตกลุกลามเกินควบคุม วันนี้จึงเรียกทุกคนมา หนึ่งคือให้ทุกคนเตรียมใจพร้อมออกรบได้ทุกเมื่อ สองคือจัดวางกำลังบางประการไว้ก่อน!"
เหล่าขุนพลฟังแล้ว ต่างยืดอกตรง เมื่อหลิงชวนกวาดตามองมา ต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น
"ถังขุยหรานรับคำสั่ง!"
"ข้าน้อยอยู่!" ถังขุยหรานลุกขึ้นทันที ค้อมกายรอรับคำสั่ง
"ให้เจ้าคุมห้าพันนายกองเกราะดำ เดินทางไปตั้งค่ายที่อำเภออวิ๋นเหลียงพักพล หากไม่มีคำสั่งจากข้า ห้ามเคลื่อนไหวพลการ และห้ามก้าวล่วงเข้าเขตเหลียงโจวเด็ดขาด!"
"ข้าน้อยรับคำสั่ง!"
"หลิวเหิงรับคำสั่ง!"
"ข้าน้อยอยู่!" หลิวเหิงลุกขึ้นรอรับคำสั่ง
"ให้เจ้าคุมห้าพันนายกองทหารม้าปีกห่าน รับผิดชอบลำเลียงเสบียงกรัง นำเสบียงและยุทธสัมภาระขนไปกักตุนไว้ที่อำเภอหล่งอวิ๋น แล้วคุมพลไปตั้งค่ายที่อำเภอหล่งอวิ๋น ห้ามเข้าเขตเหลียงโจวพลการ และห้ามออกนอกด่านเป็นการส่วนตัว เอาใจใส่จับตาความเคลื่อนไหวทางการทหารทางซีอวี้ให้ดีก็พอ!" หลิงชวนออกคำสั่งต่อ