บนภูเขาศพ มีเสาธงปักอยู่ ปลายเสาธงที่แขวนไว้ไม่ใช่ธงทหาร หากแต่เป็นหัวคนที่ยังเปื้อนเลือด ท่าทางน่าสยดสยอง
นั่นคือหัวของอวี้เหวินเชี่ยน แม่ทัพใหญ่กองทัพหนึ่งของหูเจี๋ย
สีหน้าของลู่เฉินเฟิงมืดครึ้มจนแทบจะหยดน้ำได้ ดวงตาประกายความเยือกเย็นแห่งกลิ่นอายสังหาร มือทั้งสองกำบังเหียนแน่นโดยไม่รู้ตัว
แผนหมากใหญ่ที่ตัวเองวางไว้อย่างรอบคอบ ท้ายที่สุดกลับถูกพวกเขาชิงผลแห่งชัยชนะไป
ความพยายามทั้งหมด การคำนวณทั้งหมดของตัวเอง กลับกลายเป็นชุดแต่งงานให้ผู้อื่นไปเสียได้
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของหลิงชวน มีเพียงคนผู้นั้นเท่านั้นที่สามารถหยั่งรู้อุบายของตนได้อย่างแม่นยำ แล้วพลิกกลับมาวางหมากนี้ได้
ก่อนหน้านี้ กรมกลาโหมเคยออกคำสั่งว่า กองทัพช่วยเหลือสาย ไม่ว่าจะเป็นแม่ทัพนายกองระดับใด เมื่อมาถึงแล้ว ต้องปฏิบัติตามการบัญชาของแม่ทัพเจ็ดแคว้น ผู้ใดฝ่าฝืนมิได้
หรืออีกนัยหนึ่ง ต่อให้หลานถังเป็นถึงผู้บัญชาการทหารต้องห้าม เมื่อมาถึงอวิ๋นโจว ก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหลิงชวน หากหลิงชวนไม่ออกคำสั่ง ทหารต้องห้ามสองหมื่นนายภายใต้การนำของเขาก็ไม่มีทางปรากฏตัวในเขตจี้โจวได้แน่นอน
ตามแผนเดิมของลู่เฉินเฟิง ในเวลาเช่นนี้ที่ทั้งสองฝ่ายตึงเครียด การบุกโจมตีจนกองทัพหูเจี๋ยทั้งกองทัพพินาศย่อยยับ ย่อมเป็นคุณงามความดีทางการทหารที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้น ถึงขั้นพูดว่า 'น่าตกตะลึง' ก็ไม่เกินเลย
นี่จะเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่และเลอโฉมที่สุดที่ต้าโจวได้รับในรอบหลายสิบปี สังหารศัตรูถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นนาย ในนั้นยังมีทหารชั้นยอดหลายหมื่นนายของราชวงศ์อวี่เหวิน รวมถึงกองทัพทหารม้าหนักหมีแดงที่รุกคืบไปทั่วทุ่งหญ้าอย่างไร้เทียมทาน