บนแท่นหิน หลิงชวนมองทั่วปาชิงเซียวด้วยรอยยิ้ม พลางกล่าว "เขาจะใช้ศีรษะของแม่ทัพกบฏแห่งต้าโจวคนหนึ่งมาแลกศีรษะของเจ้า เจ้าว่า ข้าควรตอบตกลงหรือไม่เล่า?"
ทั่วปาชิงเซียวมุมปากกระตุกอย่างแรง กล่าว "ชีวิตข้าอยู่ในกำมือเจ้า จะฆ่าจะฟันก็เพียงวาจาเดียวของเจ้าเท่านั้น!"
หลิงชวนพยักหน้าเล็กน้อย ยกจอกขึ้นกล่าว "ไม่อาจปฏิเสธได้ เจ้าปรับตัวได้ไวมากทีเดียว!"
ทั่วปาชิงเซียวเผยรอยยิ้มขมขื่น แล้วก็รินเหล้าในจอกดื่มรวดเดียวหมด
"หากเจ้าคิดจะใช้ข้า ข่านแห่งหูเจี๋ยผู้นี้ ทำให้ทั่วทั้งทุ่งหญ้าต้องครั่นคร้าม ข้าแนะนำให้เจ้ารีบละความคิดนี้เสียแต่เนิ่นๆ!" ทั่วปาชิงเซียวมองหลิงชวน กล่าว
"ข้าดูโง่ขนาดนั้นเชียวหรือ?" หลิงชวนย้อนถามพร้อมรอยยิ้ม "อย่าว่าแต่ใช้เจ้ายับยั้งทั่วทั้งทุ่งหญ้าเลย แม้แต่ยับยั้งทั่วปาจี๋ก็ยังไม่ได้!"
ทั่วปาชิงเซียวพยักหน้าโดยไม่แสดงความเห็น ในฐานะข่านแห่งหูเจี๋ย ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ก็น่าสมเพชไม่น้อย
เดิมทีคิดว่า จะอาศัยศึกครั้งนี้ เปลี่ยนความขัดแย้งภายในให้เป็นภายนอก ฉวยโอกาสลดทอนสามตระกูลใหญ่ แล้วค่อยเสริมสร้างฐานะของตนให้มั่นคง
เมื่อหวนคิดถึงตอนนี้ ความคิดเช่นนี้ช่างไร้เดียงสาและน่าขันเพียงใด
บัดนี้ สามตระกูลใหญ่กลับถูกลดทอนลงจริง แม้กระทั่งทรัพย์สมบัติทั้งหมดของทุ่งหญ้าก็ถูกใช้จนหมดสิ้น แต่ตนไม่เพียงไม่ได้เสริมสร้างบัลลังก์ข่านให้มั่นคง กลับกลายเป็นนักโทษของต้าโจว
นับตั้งแต่หูเจี๋ยก่อตั้งประเทศมา นี่เป็นครั้งแรกที่ข่านถูกจับเป็นเชลย