"สถานการณ์ที่ชายแดนเหนือ เจ้าคิดเห็นเช่นไร?" เหยียนเฮ่อเจ้าพลิกคมวาจา โยนปัญหากลับไปยังสนามรบชายแดนเหนือที่หลิงชวนคุ้นเคย
หลิงชวนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็วิเคราะห์อย่างเป็นระบบชัดเจนว่า "ในความเห็นของข้า การเคลื่อนไหวของทั่วปาจี๋คราวนี้ มีเจตนาอย่างน้อยสองชั้น หนึ่งคือแสดงท่าทีให้ข่านคนใหม่แห่งเมืองเทียนฮั่น ทั่วปาชิงเซียวได้เห็น แสดงความมุ่งมั่นและท่าที เพื่อเสริมความมั่นคงให้ตำแหน่งของตน สองคือการโจมตีเชิงหยั่งเชิง หมายจะฉกฉวยโอกาสตีด่านอวี้เหมินกับจี้เป่ยหยวนให้ได้ หากสำเร็จก็ดีที่สุด หากไม่สำเร็จก็ยังอาศัยทีนี้ล้วงความจริงเท็จการวางกำลังของเราออกมาได้ แล้วค่อยจัดวางล่วงหน้า เตรียมพร้อมรับศึกใหญ่ที่อาจปะทุขึ้นในคราต่อไป"
เหยียนเฮ่อเจ้าฟังจบ พยักหน้าน้อย ๆ ยอมรับการวินิจฉัยของหลิงชวนอย่างชัดเจน "เมื่อเป็นเช่นนี้ สถานการณ์ชายแดนเหนือก็ยังอยู่ในขอบเขตคุมได้ ชั่วครู่หนึ่งยังไม่น่าเป็นห่วง เจ้าจงวางใจไปคิดแผนเอาชนะศึกที่ชายแดนตะวันออกเถิด ฝ่าบาทและข้า ต่างรอดูด้วยใจจดจ่อ"
"ท่านตู๋ทงเหยี่ยน สาเหตุการตายของท่านผู้บัญชาการใหญ่ติง สอบสวนกระจ่างหรือยังขอรับ?" หลิงชวนลองถามดู
แววตาเหยียนเฮ่อเจ้าฉายประกายแปลกปลอม กล่าวว่า "เรื่องนี้ผู้อื่นในจวนถิงเว่ยรับผิดชอบอยู่ เหตุใด มีปัญหา?"
หลิงชวนล้วงป้ายหยกออกจากอก วางตรงหน้าเหยียนเฮ่อเจ้า "ท่านตู๋ทงโปรดดูสิ่งนี้"
พอเห็นป้ายหยกนี้ แววตาเหยียนเฮ่อเจ้าก็เพ่งเคร่งขึ้นทันที รีบหยิบขึ้นมาพินิจพิจารณา