“แยกย้ายกันหนี!” นายกองพันทหารเกราะทองคนหนึ่งตะโกนสั่งอย่างเด็ดขาด ทุกคนแตกกระจัดกระจายราวนกตกใจทันที
เพียงเท่านี้ ทหารม้าโจวก็แทบจะไม่สามารถอาศัยขบวนม้าที่หนาแน่นบุกตะลุยได้อีกต่อไปแล้ว แต่ข้อได้เปรียบด้านความเร็วยังคงท่วมท้นอยู่ดี
“แยกกันไล่ล่า อย่าให้รอดแม้แต่คนเดียว!”
เฉินซวงสั่งการอย่างเด็ดขาดทันที ขบวนทหารม้าแยกกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ไล่ล่าต่อไปเป็นหน่วยย่อย
พลธนูรักษาท่วงท่าขี่ม้าความเร็วสูง ยิงธนูสังหารศัตรูที่กำลังหนีตายไม่ขาดสาย ส่วนพลทวนหอกก็เล็งเป้าหมายเฉพาะในกองทัพที่อลหม่าน ขับม้าตามจากด้านหลังแล้วแทงซ้ำ
พวกมันถูกสังหารจนหมวกหลุดเกราะกระเจิง หนีตายอย่างน่าอเนจอนาถ
เศษทหารที่รอดชีวิตบางส่วนสุดชีวิตก็หนีกลับถึงค่ายได้ ต่างไม่กล้ารอช้าแม้แต่น้อย หาม้าศึกมาได้ตัวหนึ่งก็ควบหนีไปอย่างไม่หันหน้ากลับ
การไล่ล่าครั้งนี้ ทหารหูเจี๋ยที่แตกพ่ายกว่า 4,000 นายสูญเสียไปอีกเกินครึ่ง เหลือไม่ถึง 2,000 คน
นับจากนั้น เฉินซวงจึงสั่งหยุดการไล่ล่า เพราะรู้ดีว่าม้าศึกฝ่ายตนวิ่งรบมาไกลและผ่านการบุกตะลุยจนหมดแรงอย่างหนัก ไม่มีเรี่ยวแรงพอจะไล่ล่าต่อไปในระยะไกลได้อีก
เขาทำได้เพียงเก็บความเสียดายเล็กน้อย สั่งรวมพลกลับ
สุดท้าย ยุทธการสุดระทึกครั้งนี้ก็จบลงด้วยชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของทหารโจว