ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ม้าศึกนับว่าหายากยิ่ง ม้าศึกเหล่านี้เมื่อเดินทางถึงอวิ๋นหลานเซี่ยนแล้ว จะถูกส่งกลับมาโดยทันทีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการศึก
ลั่วชิงอวิ๋นเดินทางไปอวิ๋นหลานเซี่ยนด้วยจุดประสงค์สองประการ หนึ่งคือออกจากด่านทางเขาหัวเสือซึ่งอยู่หลังเขาของอวิ๋นหลานเซี่ยน สองคือขอยืมสิ่งหนึ่งจากอวิ๋นหลานเซี่ยน
บัดนี้ หนึ่งพันห้าร้อยคนของอวิ๋นหลานเซี่ยน ถูกเกณฑ์ออกไปแล้วห้าร้อยคน เหตุที่เหลือไว้หนึ่งพันคน ก็เพราะเขาหัวเสือมีทางเล็ก ๆ อยู่ทางหนึ่ง จำเป็นต้องใช้กำลังห้าร้อยนายคอยรักษาไว้
ปีก่อน หลิงชวนได้นำทัพออกจากด่านตรงนี้ และบุกโจมตีคอกม้าถ่าลาได้สำเร็จ
ก่อนหน้านี้ ศัตรูเคยยกทัพมาบุกโจมตีที่นี่ แต่ทางเล็ก ๆ นี้ช่างแสนอันตราย ต่อให้ไม่มีผู้ใดรักษาการณ์ ฝ่ายศัตรูอยากจะขึ้นมาจากเบื้องล่างก็ยากยิ่งนัก
มีทหารอวิ๋นหลานห้าร้อยนายคอยรักษาการณ์ ต่อให้หูเจี๋ยยกทัพหลายหมื่นมาก็ไม่อาจตีขึ้นมาได้
เมื่อกลับมาถึงอวิ๋นหลานเซี่ยนอีกครั้ง ลั่วชิงอวิ๋นมีความรู้สึกมากมายนัก แต่เขาหามีเวลาไปทักทายกับเหล่าสหายเก่าไม่ ตรงไปหาเว่ยเหลี่ยนเพื่อบอกจุดประสงค์โดยตรง
“พี่ชิงอวิ๋นต้องการยืมสิ่งใดหรือ?” เว่ยเหลี่ยนถามขึ้น
“ขอยืมธงอักษรตาย!”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าเว่ยเหลี่ยนเปลี่ยนไปในทันใด
สองปีก่อน พวกเขาก็เฉกเช่นทาสทัณฑ์ที่ลั่วชิงอวิ๋นพามาด้วยเหล่านี้ หลิงชวนพาพวกเขาใช้ผลงานในการศึกลบล้างสถานะทาส แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่
ยังจำการศึกครั้งแรกของพวกเขาได้ การบุกโจมตีไกลหลายร้อยลี้ เพื่อไปช่วยเหลือหมาฟงโข่ว กองกำลังของพวกเขาแม้แต่ธงประจำกองก็ยังไม่มี มีเพียงธงขาวผืนหนึ่ง ซึ่งบนนั้นเขียนด้วยเลือดคำว่า ‘ตาย’ ตัวใหญ่