“รองหัวหน้า ดูนั่น!” ชั่วขณะนั้นใจ คนสนิทที่อยู่ข้างกายชี้ไปยังกองเรือกลางแม่น้ำ
ตู่เหยียนหู่เรียกสติกลับมาจ้องมองดู เห็นบนกราบเรือลำหนึ่งมีโคมสามดวงสว่างขึ้น แสงโคมสลัว หากกลางแม่น้ำอันมืดมิดกลับสะดุดตายิ่ง
ประกายตื่นเต้นวาบขึ้นในดวงตาตู่เหยียนหู่ เขาเอ่ยว่า “ส่งคำสั่งแก่เจ้าสำนักทุกคน เตรียมลงมือ!”
กล่าวจบ เขาลุกขึ้นเป็นคนแรก เดินมุ่งหน้าสู่แม่น้ำ
ไม่นาน ต้นอ้อริมฝั่งพลิ้วไหวกลางรัตติกาล จากนั้นคนจำนวนมากในชุดเกราะเหล็กก็ย่องออกจากดงอ้อ ราวค้างคาวบินเฉียดพื้นดินกลางราตรี พุ่งตัวเข้าหาแม่น้ำอย่างรวดเร็ว
“ตูม!” ชั่วขณะนั้น เสียงทุ้มดังมาจากกลางแม่น้ำ
เป็นเสียงเรือสินค้ากระทบพื้นน้ำ แสดงว่าสิ่งกีดขวางที่พวกเขาวางไว้กลางแม่น้ำก่อนหน้านี้ใช้การได้แล้ว
“ผู้ใด?” เมื่อพวกเขาใกล้ริมฝั่ง เสียงตะโกนก็ดังมาจากเสากระโดงเรือลำหนึ่ง
“ข้าศึกบุก มีโจรน้ำ…”
เสียงตะโกนทำลายความเงียบสงัดของราตรี จากนั้นเสียงแตรก็ดังเร่งร้อนจากเสากระโดง
“อู อู… อู อู อู…”
เสียงแตรหนักแน่นกังวานก้องกลางแม่น้ำ จากนั้นบนดาดฟ้าเรือสินค้าก็มีเสียงฝีเท้าถี่รี่ ปรากฏทหารจำนวนมากหลั่งไหลขึ้นมาบนดาดฟ้า
ตู่เหยียนหู่เห็นดังนั้น ไม่อาจคำนึงถึงการเปิดเผยตัวอีก สั่งตรง ๆ ว่า “เร่งฝีเท้า บุกขึ้นไป!”