“ฟิ้ว!”
เสียงเกาทัณฑ์เหล็กทะลวงอากาศดังขึ้น พุ่งตรงไปยังหอบัญชาการ
ทว่าการกระทำของเขา ถูกองครักษ์ของปาตูจับจ้องไว้แต่แรกแล้ว รีบก้าวขึ้นหน้า ยกโล่หนังเหล็กหนาหนักขึ้นบังไว้เบื้องหน้า
“พรวด…”
โล่หนังเหล็กถูกทะลวงทะลุ ทันใดนั้น เกาทัณฑ์เหล็กที่ไม่อาจห้ามได้ ก็เสียบทะลุดั้งจมูกขององครักษ์ผู้นั้น องครักษ์ส่งเสียงครางอู้อี้ ก่อนหงายหลังล้มลง
ทุกคนตกตะลึง ชัดเจนว่าคาดไม่ถึงว่า ระยะสองร้อยก้าว จากล่างขึ้นบน เพียงยิงธนูดอกเดียว กลับมีอานุภาพร้ายแรงน่าตื่นตะลึงเช่นนี้
พวกเขาอดนึกถึงคราวที่สองแคว้นเปิดศึก ชางหลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในสามยอดนักธนูแห่งทุ่งหญ้า ใช้คันธนูแกะสลักล้ำค่าระดับเจ็ดถัง แต่กลับถูกมือธนูผู้หนึ่งใต้บัญชาหลิงชวน ปิดตายิงดอกเดียวทะลวงลำคอถึงแก่ชีวิต
คาดว่าผู้สังหารหมาป่ารกร้าง จะเป็นผู้นี้เอง!
ทว่าในชั่วขณะนี้เอง ปาตูเพ่งมอง ร่างกายเอนไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว เกือบจะเป็นเวลาเดียวกัน เกาทัณฑ์เหล็กก็ปาดผ่านหน้าไป เนิ่นช้าไปอีกนิดเดียว เกาทัณฑ์ดอกนี้คงทะลวงศีรษะเขาแน่
เขาหลีกพ้นดอกนี้แล้ว แต่เกาทัณฑ์เหล็กกลับมุ่งไปยังท้ายทอยขององครักษ์ด้านหน้า
ในชั่วพริบตานั้น ปาตูตัดสินใจลงมือ ฉวยจับเกาทัณฑ์เหล็กไว้มั่น
ทุกสิ่งเกิดขึ้นในพริบตา ทว่าองครักษ์โดยรอบกลับตกใจจนเหงื่อเย็นผุดเต็มร่าง
“ฝีมือธนูขั้นน่าตื่นตะลึงเช่นนี้ ต่อให้มองทั่วจักรวรรดิหูเจี๋ยในรอบสามร้อยปี ก็ยังนับนิ้วได้!” ปาตูกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม นัยน์ตานอกจากความตกใจ ยังมีประกายชื่นชม