“ฮ่า ๆ...”
ชายชุดดำหัวเราะเย็นชา ดวงตาเปี่ยมไปด้วยสังหารยิ่งขึ้นไปอีก กล่าวว่า “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะยังจำข้าได้!”
เมื่อรู้ตัวตนของอีกฝ่ายแล้ว ฮ่องเต้ก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมเขาถึงได้เกลียดชังตนถึงเพียงนั้น เพราะว่า เป็นฮ่องเต้องค์ก่อนมีพระราชโองการให้กวาดล้างครอบครัวของพวกเขาทั้งตระกูล
ถึงแม้ตอนนั้นจิวเฉิงเอี๋ยนยังเป็นองค์รัชทายาท แต่ก็รู้ถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องนั้นเป็นอย่างดี
ตอนนั้น มีคนกราบทูลฮ่องเต้องค์ก่อนว่า ชิ่งอ๋องคบคิดกับกลุ่มกบฏ ตั้งใจจะก่อการกบฏ ฮ่องเต้องค์ก่อนเพียงเชื่อฟังคำพูดข้างเดียว ก็มีรับสั่งให้ประหารชีวิตทั้งตระกูลจวนชิ่งอ๋อง คล้ายคลึงกับคดีของเหลียงอ๋องในอดีตเป็นอย่างมาก
หลังจากจิวเฉิงเอี๋ยนขึ้นครองราชย์ เคยให้เตงเหง้าสืบสวนอย่างลับๆ จากหลักฐานที่สืบได้แสดงว่า ชิ่งอ๋องส่วนใหญ่ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม
“ปีนั้น คนในจวนชิ่งอ๋องกว่าสองร้อยคนถูกประหาร หนี้เลือดนี้ถึงเวลาแล้วที่ต้องใช้คืน!” โจวเฉิงหยุนกล่าวเสียงเข้ม
ฮ่องเต้ส่ายหน้า กล่าวว่า “ข้ารู้ คดีในปีนั้นมีข้อพิรุธมากมาย แต่นั่นเป็นรับสั่งของฮ่องเต้องค์ก่อน...”
“พอแล้ว!”
โจวเฉิงหยุนตวาดด้วยความโกรธ ชี้หน้าฮ่องเต้กล่าวว่า “ต่อให้เป็นรับสั่งของเขา เจ้าขึ้นครองบัลลังก์ ข้าเอาหนี้เลือดนี้มาเก็บกับเจ้า เจ้าก็ไม่น้อยหน้าเลยสักนิด!”
ในเรื่องนี้ ฮ่องเต้ไม่ได้โต้แย้ง ถึงแม้เขาจะสูงศักดิ์เป็นโอรสสวรรค์ แต่ก็เข้าใจในเหตุผลที่ว่าหนี้ของพ่อลูกต้องใช้
แต่ถึงกระนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมก้มหน้ารับความตาย เพราะเขาเป็นฮ่องเต้ บนบ่าของเขามีความรับผิดชอบมากมายเกินไป ถึงขนาดพูดได้ว่า ชีวิตนี้ของเขาไม่ได้เป็นของตัวเอง