เป็นไปตามคาด ครั้งที่สามก็ยังมีปัญหา
นางรู้ดีว่าเคล็ดวิชาของบัณฑิตผู้นั้นไม่มีทางผิดพลาด โดยเฉพาะกับลูกเต๋า ในทั่วเรือนถงเป่าฟาง ไม่มีผู้ใดเอาชนะเขาได้นอกจากตัวนางเอง
ทว่ากลับเกิดแต้มผิดปกติต่อเนื่องกันถึงสามครั้ง นี่ไม่ใช่เรื่องปกติอย่างแน่นอน
“ดูออกหรือไม่ว่าเป็นเช่นไร?” ทันใดนั้น เสียงชายวัยกลางคนดังขึ้นจากด้านหลัง
หญิงงามผู้เย้ายวนส่ายศีรษะ “ยังไม่เห็นพิรุธ คงต้องไปพบคนผู้นั้นสักหน่อยแล้ว!”
กล่าวจบนางก็สาวเท้าออกจากห้องพิเศษ มุ่งหน้าลงข้างล่าง
บนโต๊ะพนัน หลิงชวนทำท่าทางได้ใจยิ่งนัก เอ่ยเร่งให้อีกฝ่ายจ่ายเงินเร็วๆ
ครานี้เขาได้แบงก์เงินมาแปดพันตำลึงเศษ แทบจะเอาที่เสียไปก่อนหน้ากลับคืนมาทั้งหมด ทว่าเขากลับดูเหมือนยังไม่พอใจ ตะโกนต่อว่า “มาเถิด ฉวยที่คุณชายข้ามือกำลังร้อน รีบเปิดอีกตา!”
บัณฑิตผู้นั้นหน้าซีด เหงื่อเย็นเยียบผุดพรายบนหน้าผาก ชั่วขณะนั้นไม่กล้าแตะต้องครอบเต๋า
ทุกวงการล้วนมีกฎเกณฑ์ เปิดบ่อนก็เช่นกัน
หากบ่อนกลัวเสียแล้วไม่กล้าเปิดวง นั่นคือยอมแพ้ ต้องปิดกิจการและกลายเป็นที่ขบขันในหมู่คนวงการเดียวกัน แต่หากพนันต่อ แล้วอีกฝ่ายดันแทงถูกแต้มอัตราจ่ายสูงอีก...
เขาไม่กล้าคิดต่อไป
“เจ้าเหนื่อยแล้ว ให้ข้าน้อยมาคอยปรนนิบัติคุณชายเล่นสักสองสามตาดีกว่า!”
บัดนั้น เสียงหวานเย้ายวนดังแว่วมา นุ่มละมุนราวกับจะละลายหายเข้าไปในกระดูก
ผู้คนพากันเหลียวมองตามเสียง ก็เห็นสตรีผู้หนึ่งสาวเท้าเข้ามาอย่างนวยนาด