"ขอบพระคุณท่านแม่ทัพใหญ่ที่เมตตา!" หลิงชวนนั่งลง พลางกล่าวไปตามจังหวะ "บัดนี้สถานการณ์ชายแดนตะวันออกสงบนิ่งแล้ว ท้องทะเลก็สะอาดหมดจด ข้าน้อยจะออกเดินทางกลับชายแดนเหนือในอีกไม่กี่วันนี้ หลังจากนี้เรื่องของสามแคว้นแพ็กเจ ซิลลา และโครยอ ยังต้องขอให้ท่านแม่ทัพใหญ่ใส่ใจยิ่งขึ้น ดูแลปลอบประโลมอย่างดี!"
"ท่านแม่ทัพหลิงวางใจได้ เรื่องนี้เกี่ยวพันกับความสงบสุขอันยาวนานของชายแดนตะวันออก ข้าแม่ทัพได้ให้คนร่างแผนการปลอบประโลมชายแดนและรักษาความสงบในเขตเมืองขึ้นไว้แล้ว อีกไม่นานก็จะเริ่มดำเนินการ!" หลินหย่วนถูผงกศีรษะรับ น้ำเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อได้ยินว่าหลิงชวนกำลังจะกลับชายแดนเหนือ ก้อนหินใหญ่ในใจของเขาดูเหมือนจะถูกยกออกไปก้อนหนึ่ง
เพราะในสายตาของเขา หลิงชวนไม่เพียงเป็นขุนนางคนโปรดของฝ่าบาท แต่ยังแฝงไปด้วยแนวโน้มที่จะรวบรวมอำนาจจากกลุ่มขุนนางเก่าของอันกั๋วกง หากอยู่ที่ชายแดนตะวันออกนานวันเข้า อาจค่อย ๆ บั่นทอนอำนาจของเขาได้
บัดนี้หลิงชวนเสนอตัวจะไปเอง นับเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
งานเลี้ยงฉลองชัยชนะในค่ำคืนนั้น หลิงชวนไปตามที่นัดหมาย งานจัดขึ้นที่โถงใหญ่ของสกุลเจี๋ยตู้ ประทีปสว่างไสว จอกสุรากระทบกันไม่หยุด
ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของชายแดนตะวันออก สร้างเสถียรภาพมั่นคงแก่ดินแดนไปอีกหลายสิบปีข้างหน้า ขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ที่ร่วมงานล้วนเปี่ยมไปด้วยความปิติยินดี โดยเฉพาะศึกนี้ที่เกือบจะกวาดล้างกองทัพเรือหนึ่งแสนนายของแดนต้าเหอจนสิ้นซาก ส่วนความสูญเสียของฝ่ายเรานั้นน้อยนิดยิ่ง ผลงานเช่นนี้ควรค่าแก่การจารึกในประวัติศาสตร์ และพวกเขาก็จะได้รับรางวัลตอบแทนตามความดีความชอบ
หลิงชวนถูกจัดให้นั่งในโต๊ะหลัก โดยร่วมโต๊ะกับหลินหย่วนถูและแม่ทัพหลักจากทั้งสามแคว้น