"บางที เป้าหมายของพวกเขามิใช่พวกเรา แต่เป็นแม่ทัพหลิงและกองทัพอวิ๋นโจว!" เจียวเลี่ยซานเอ่ยเสียงเครียด
"หา?" เจิ้งเช่อกับเหล่าทหารคนสนิทอดอุทานด้วยความตกตะลึงมิได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เพราะพวกเขาคิดไม่ถึงอย่างยิ่งว่า อวี๋ชิงฟางกับกองทัพฝ่ายเหนือไร้ซึ่งความแค้นต่อกัน และกองทัพอวิ๋นโจวก็อุตส่าห์เดินทางไกลมาช่วย เหตุใดนางจึงเลือกทำลายสะพานเมื่อข้ามแม่น้ำแล้ว
แรกเริ่ม เจียวเลี่ยซานก็คิดว่าอวี๋ชิงฟางหมายตาตนเอง
ต้นเหตุย่อมเป็นเรื่องการช่วงชิงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่คนถัดไปที่ยังคลุมเครือ แต่เมื่อทบทวนอีกครั้งก็ไม่ใช่ เพราะตนปราชัยที่ผันตานโข่วแล้ว กองทหารเกราะทมิฬได้รับความเสียหายหนัก ชื่อเสียงและอิทธิพลดิ่งลงเหว มีความเป็นไปได้สูงว่าจะหลุดวงโคจรแม่ทัพใหญ่คนต่อไป
ยิ่งกว่านั้น ต่อให้กำจัดตนได้ ก็มิใช่คราวของนางอวี๋ชิงฟาง หากนางต้องการช่วงชิงตำแหน่งนั้นโดยแท้ สั่งทหารออกช่วยก็สิ้นเรื่อง ยังนับเป็นบุญคุณต่อตนอีกด้วย
ตัดความเป็นไปได้ข้อนี้ เป้าหมายของพวกนางก็ได้แต่เป็นหลิงชวนกับกองทัพอวิ๋นโจวเท่านั้น
สายตาของเจียวเลี่ยซานมองไปยังร่างประหลาดบนหอประตูเมือง กัดฟันด่า: "ไอ้ชาติหมา!"
จากนั้น ในแววตาฉายความดุร้ายและเด็ดเดี่ยว กล่าวว่า "แจ้งพวกพี่น้อง เตรียมสู้ตาย ต่อให้สิ้นชีพ ก็ต้องสิ้นก่อนกองทัพอวิ๋นโจว!"
"ขอรับ!" เจิ้งเช่อรับคำเสียงดังก้อง จากนั้นรีบนำคำสั่งแจกจ่ายลงไป
เขาเข้าใจความคิดของแม่ทัพตนดี หากมิใช่หลิงชวนนำกองทัพอวิ๋นโจวมาช่วย กองทหารเกราะทมิฬคงถูกกวาดล้างสิ้นที่ผันตานโข่วแล้ว ทั้งยังต้องตายอย่างคับแค้นอัปยศ กองทหารนี้จะถูกตราตรึงบนเสาหลักแห่งความอัปยศไปตลอดกาล