“ข้าให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย หากตอนนี้ยอมแปรพักตร์ ข้าจะช่วยขอความเมตตาจากองค์กร ให้ยกโทษความผิดทั้งหมดที่ผ่านมา ขอเพียงเจ้าสังหารจักรพรรดิสุนัขผู้นั้น องค์กรก็ยังจะมอบตำแหน่งสูงและทรัพย์สินมหาศาลให้เจ้าเช่นเดิม!” ผู้อาวุโสเว่ย์ยังคงเกลี้ยกล่อม
“ไสหัวไป!”
เจิ้งเสียวหวยตวาดลั่น ก่อนโคจรปราณแท้อีกครั้ง หลั่งลงสู่ดาบศึก แล้วฟันใส่ผู้อาวุโสเว่ย์
ผู้อาวุโสเว่ย์รีบโคจรปราณแท้ รับดาบนี้ไว้ตรง ๆ เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน ทั้งสองต่างถอยหลังไปหลายก้าว
แววตาของผู้อาวุโสเว่ย์เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ต้องรู้ว่าเขาคือยอดฝีมือเซียนเทียนขั้นสมบูรณ์ยิ่งใหญ่ ส่วนเจิ้งเสียวหวยเพิ่งทะลวงถึงขั้นเก้าได้ไม่นาน แต่การปะทะเมื่อครู่กลับบีบให้เขาถอยได้
“ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักสำนึก วันนี้ข้าจะส่งเจ้าไปปรโลกด้วยมือข้าเอง!” ชายชราตวาดลั่น ร่างแปรเป็นเงาพร่า พุ่งเข้าใส่เจิ้งเสียวหวยอีกครั้ง
ทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือดหลายกระบวนท่า เกราะบนร่างเจิ้งเสียวหวยแตกหักเสียหาย แขนซ้ายและไหล่มีบาดแผลลึกจนเห็นกระดูกหลายแห่ง เลือดไหลอาบ เห็นได้ชัดว่าถูกกรงเล็บอินทรีทำร้าย
ทว่าเขาราวกับไม่รู้สึกเจ็บปวด ยังคงพุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสเว่ย์อย่างไม่กลัวตาย
อีกด้านหนึ่ง ท้ายพลแห่งทหารมังกรฟ้าถูกคนฟันแขนขวาขาดในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ บัดนี้เลือดยังคงไหลจากบาดแผล ใบหน้าซีดขาว ร่างกายอ่อนแรงจนถึงขีดสุด
ดังนั้นครั้งนี้ ตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ได้คิดจะเข้าปะทะกับศัตรู แต่พุ่งตรงเข้าหาผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าคนหนึ่ง