หลิงชวนรู้สึกเพียงว่ากระดาษบางสองแผ่นในมือหนักยิ่งกว่าหมื่นชั่ง ปลายนิ้วสั่นระริก ในใจยิ่งหนักอึ้ง
หากว่า การเข้าเฝ้าครั้งแรก ณ ตำหนักหย่างซิน ฮ่องเต้ทรงเผยเรื่องราว หลิงชวนยังคลางแคลงอยู่บ้าง หลังจากได้เห็นจดหมายสั่งลาของท่านพ่อตาซูติ้งฟางด้วยตาตนเองแล้ว ความเคลือบแคลงสุดท้ายในใจทั้งสองก็พลันสลายไปดุจหมอกควัน
หลิงชวนไม่เคยเห็นลายมือซูติ้งฟาง แต่ซูหลีไม่มีทางจำผิด ความเด็ดเดี่ยวและโศกเศร้าที่แทรกซึมระหว่างบรรทัด ดุจมีดแหลมทิ่มแทงกลางอก
ซูหลีน้ำตานองหน้าแต่แรกแล้ว หยาดน้ำตาใสไหลอาบแก้ม หยดลงบนชายเสื้อกระจายเป็นรอยเปียกชื้น
นิ้วเรียวงามของนางกำชายผ้าแน่น อารมณ์หลากหลายหลั่งไหลท่วมท้นในใจ ยุ่งเหยิงราวป่าน ทั้งภาคภูมิใจในความซื่อสัตย์ภักดีของบิดา ทั้งปวดร้าวกับชะตากรรมของครอบครัว
ท่านอานกั๋วกงถอนหายใจยาว เสียงแฝงความกร้านโลกที่สั่งสมหลายปี: "บิดาเจ้าไม่เสียดายแม้ชีวิตครอบครัวเพื่อไขว่คว้าหนทางรอดให้ราษฎรใต้หล้า ช่างน่าเคารพน่ายกย่องนัก เพียงแต่ต้องให้เจ้าสองพี่น้องลำบาก!
เนตรชราเต็มไปด้วยความเวทนา กล่าวต่อ: "เขาทุ่มกายเข้าสู่เกมกระดาน ดูราวกับทำลายวรยุทธ์ตนเอง แต่แท้จริงคือฝ่าทางออกบนกระดานที่พรุนไปด้วยรู บนเส้นทางอับจนให้ปรากฏหนทางรอด กว่าปีมานี้ ฝ่าบาททรงแสดงความอ่อนแอให้ศัตรูเห็น ทรงล่อศัตรูเข้ามาลึก ลอบวางแผนพร้อมกัน ตอนนี้ เกมกระดานนี้มาถึงขั้นปิดท้ายแล้ว!