ในขณะนั้นเอง รองผู้บัญชาการปู้เฮ่อก็หมายตาร่างของลั่วชิงอวิ๋นไว้ได้ แววตาฉายแววดุร้ายวาบหนึ่ง พลันกระตุ้นม้าถือดาบตรงเข้าจู่โจม เขาต้องการสังหารข้าศึกผู้เป็นแม่ทัพ หักล้างสถานการณ์ย่ำแย่ให้พลิกกลับในคราเดียว
ลั่วชิงอวิ๋นหาได้หวาดหวั่นแม้แต่น้อย มุมปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ ทวนยาวในมือพลันสะบัดวูบ กระบวนท่ามังกรเขียวยื่นกร ปลายทวนดุจมังกรพิษทะลวงออกจากรัง พุ่งตรงเข้าหากลางอกของอีกฝ่าย
ปู้เฮ่อตกใจยิ่ง การโจมตีครั้งนี้ทั้งรวดเร็วและโหดเหี้ยม เขาไม่มีเวลาใคร่ครวญให้มากความ พลิกกายเอียงหลบไปด้านข้างอย่างเฉียดฉิว หลบเลี่ยงทวนยาวที่แทงเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด
พร้อมกันนั้น ดาบโค้งในมือก็ตวัดเฉือนขึ้นตามจังหวะ ประกายดาบดั่งเสี้ยวจันทร์ พุ่งตรงสู่ลำคอของลั่วชิงอวิ๋น
ใครจะคาดคิด ทวนในมือลั่วชิงอวิ๋นเพียงสะบัดน้อย ๆ อย่างไม่ยี่หระ พลังหนักหน่วงไร้เทียมทาน ปัดป้องดาบนั้นได้อย่างง่ายดาย ต่อจากนั้นเขามือเดียวคว้าอานม้าไว้ กายพลันเอียงวูบ เท้าข้างหนึ่งถีบออกกลางอากาศอย่างจัง
“ตูม!”
ปู้เฮ่อถูกเท้านี้ถีบเข้าเต็มแรงจนกายหงายง้าง คนทั้งร่างแทบแนบไปกับหลังม้าจึงจะสามารถถ่ายทอดพลังดั่งภูผาถล่มของเท้านี้ได้อย่างเสียมิได้ กลางอกเลือดลมพลุ่งพล่านไม่หยุด
ถึงกระนั้น ลั่วชิงอวิ๋นกลับว่องไวยิ่งกว่า เขารีบย้อนกลับขึ้นนั่งบนอานม้า ฉวยโอกาสเหวี่ยงทวนม้าเข้าใส่ อาศัยจังหวะที่ปู้เฮ่อยังนอนหงายอยู่บนหลังม้าไม่ทันลุกขึ้น ฟาดลงไปด้วยแรงประดุจเขาไท่ถล่มทับ
ฝ่ายหลังไม่มีเวลาแม้แต่จะลุกขึ้น ได้แต่ยกดาบโค้งในมือขึ้นขวางกลางอกอย่างลุกลี้ลุกลน กัดฟันแน่น รับการโจมตีนี้อย่างเต็มแรง