ผ่านการประมือกันในครั้งนี้ เขาก็พอจะประเมินกำลังของโจวจิ่งเสวียนได้คร่าวๆ ว่าหากต้องการชนะอีกฝ่ายโดยไม่ต้องเสียอะไรเลยนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้
คิดได้ดังนั้น เขาก็ตัดสินใจเด็ดขาด พลางตะโกนขึ้นว่า "งั้นมาอีกครั้ง ข้าจะดูว่าเจ้ายังมีวิชาอะไรซ่อนอยู่อีกแค่ไหน!"
พูดจบ เขาก็กัดนิ้วจนเลือดไหล แล้วใช้เลือดวาดเป็นยันต์ลงบนกระดานหมากรุก
โจวจิ่งเสวียนเห็นดังนั้น สายตาก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย พลางกล่าวว่า "เจ้าคิดจะใช้วิชาต้องห้ามของสำนักเต๋างั้นหรือ?"
วิชาต้องห้ามของสำนักเต๋า ตามชื่อก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นวิชาที่กำเนิดจากสำนักเต๋า แต่ถูกสั่งห้ามใช้อย่างชัดแจ้ง
วิชาเหล่านี้ส่วนใหญ่สร้างสรรค์โดยบรรพชนของสำนักเต๋า แต่ภายหลังพบว่าบางวิชาโหดร้ายเกินไป หรือบางวิชาก็ผิดต่อกฎของสวรรค์ จึงถูกสั่งห้ามใช้อย่างเด็ดขาด
"ฮึ! เจ้าคิดไม่ถึงอีกมากนัก!" ทลายทัพตะโกนเสียงเข้ม
ไม่นาน ยันต์ของทลายทัพก็วาดเสร็จ เขาโยนกระดานหมากรุกขึ้นสู่เบื้องสูงทันที
เมื่อกระดานหมากรุกลอยขึ้นสู่ที่สูง มันกลับพลิกกลับด้าน ยันต์ที่วาดด้วยเลือดบนกระดานเปล่งประกายเจิดจ้า ดั่งใบหน้าอสูรที่ดุร้ายน่ากลัว
"ครืน..."
เสียงฟ้าร้องที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมกึกก้อง สายฟ้าแลบจำนวนมากสานกันในความมืด แล้วตกลงมาบนกระดานหมากรุกทั้งหมด
ทันใดนั้น สิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น
ศพของทหารราชองครักษ์ที่ตายอย่างอนาถบนถนนก่อนหน้านี้เริ่มสลายตัว เลือดในกายของพวกเขาถูกดึงออกมาลอยขึ้นสู่เบื้องสูง แล้วดูดซับเข้าไปในกระดานหยกสีเขียวนั้น