มิช้านาน ม่านหญ้าก็ถูกยกขึ้น จี้เทียนลู่ก้าวเข้ามา
“ข้างนอกจัดการหมดแล้ว!” จี้เทียนลู่กล่าวอย่างราบเรียบ นอกจากกระบี่รบเปื้อนเลือดในมือที่ยังคงพ่วงกลิ่นอายสังหารไม่จางหาย ทั่วร่างหาได้ปรากฏร่องรอยการต่อสู้ไม่
หงเซียวเห็นเช่นนั้นในใจแอบสะท้าน ล้วนกล่าวกันว่ากองทัพอวิ๋นโจวใต้บัญชาหลิงชวนล้วนเป็นยอดทหาร ครานี้ได้เห็นสมคำร่ำลือจริงแท้
พันคนปะทะสามพันคน การรบตั้งแต่ต้นก็กลายเป็นการเข่นฆ่าด้านเดียว อีกทั้งตลอดกระบวนการไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็ยุติ
นางในช่วงหลายปีพบเห็นภาพสังหารมามาก ทั้งเคยเห็นหมู่สมัครพรรคพวกสมาคมสามมังกรอาศัยคนมากรังแกผู้อ่อนแออย่างไร ทว่ากลับไม่เคยพบเห็นกองกำลังเช่นนี้ ฆ่าคนดั่งฟันหญ้า เสร็จสิ้นปัดชายเสื้อจากไป กระทั่งลมหายใจยังไม่กระเพื่อม
“คิดว่าการรบที่ศาลเจ้าหลงอ๋องคงใกล้จบแล้วเช่นกัน นำศีรษะของเขาไป เราไปทางสมาคมใหญ่กัน!” หงเซียวเอ่ยปาก
รวดเร็วพลัน หน่วยสอดแนมกองนกเค้าแมวรัตติกาลพันนายก็หายตัวไปในบึงหมอกนิรนามอย่างไร้สุ้มเสียง หลงเหลือเพียงซากศพสามพันกว่าร่างในดงอ้อที่บอกเล่าอย่างเงียบงันถึงการสังหารหมู่โหดเหี้ยมก่อนหน้า
ใช่แล้ว นี่คือการสังหารหมู่ เพราะโดยมูลฐานมิอาจเรียกได้ว่าเป็นการรบ
ซากศพสามพันกว่าร่างล้มระเกะระกะทั่วดงอ้อ บ้างฟุบลงในโคลน บ้างหงายหน้าสู่ฟ้า ดวงตาเบิกกว้าง เลือดสดย้อมแอ่งน้ำน้อยใหญ่เป็นสีแดงฉาน
ส่วนที่หาดทรายศาลเจ้าหลงอ๋องยามนี้ นานแล้วที่ซากศพเกลื่อนกลาด เลือดไหลเป็นสายธาร สายลมจากแม่น้ำพัดพากลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปไกล แม้กระทั่งแสงจันทร์เหนือผิวน้ำยังถูกย้อมเป็นสีแดงเข้ม