ขุนนางทั้งปวงในท้องพระโรงต่างหันไปมองโจวฮ่าวซึ่งกำลังเดินเข้ามาจากด้านนอก สำหรับองค์ชายสามผู้มีชาติกำเนิดต่ำต้อยผู้นี้ คนส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคย ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าในท้ายที่สุดเขาจะได้สืบราชบัลลังก์
“คุกเข่า...”
จ้าวหวยถิงขานเสียงดัง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ทั่วท้องพระโรงต่างหันหน้าไปยังทางเดินกลาง แล้วคุกเข่าลงพร้อมกัน
โจวฮ่าวก้าวข้ามธรณีเข้าสู่ท้องพระโรง เดินเข้ามาทีละก้าว สีหน้าเรียบสงบ ไม่หวั่นไหวต่อยศศักดิ์หรือความอัปยศ แววตากระจ่างแน่วแน่
เมื่อโจวฮ่าวมาหยุดยืนห่างจากจ้าวหวยถิงสามก้าว จ้าวหวยถิงก็หยิบพระราชโองการจากกล่องตราตั้งขึ้นมา แล้วประกาศว่า
“พระราชโองการสุดท้ายของอดีตฮ่องเต้!”
โจวฮ่าวคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม ก้มศีรษะรับฟังพระราชโองการ เนื้อหาในพระราชโองการนั้นคือพระราชหัตถเลขาเลือด ซึ่งฮ่องเต้ทรงเขียนไว้บนฉลองพระองค์มังกร ณ หุบเขาซกหลง ก่อนหน้านี้หลูฉางหนิงได้อ่านประกาศในท้องพระโรงแล้ว นอกจากซ่งเฮ่อเหนียนกับคนอีกไม่กี่คน ที่เหลือล้วนเคยได้ฟังมาก่อน
“ลูกโจวฮ่าวน้อมรับพระราชโองการ!” โจวฮ่าวรับพระราชโองการด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
จากนั้นจ้าวหวยถิงหยิบกระบี่ประจำองค์ฮ่องเต้ขึ้นจากกล่องตราตั้ง ประคองไว้ด้วยสองมือ พลางขานเสียงก้องว่า “กระบี่ประจำองค์อดีตฮ่องเต้ มอบแก่ฮ่องเต้องค์ใหม่! กระบี่นี้ชี้ไปทางใด ใต้หล้าย่อมสยบ ผู้ใดคิดกบฏ จงใช้กระบี่นี้ปราบมัน!”
โจวฮ่าวคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม รับกระบี่ด้วยสองมือแล้วเหน็บไว้ที่เอว
จ้าวหวยถิงหยิบตราหยกแผ่นดินขึ้นมา ประคองไว้บนฝ่ามือ “ตราหยกสืบราชบัลลังก์ มอบแก่ฮ่องเต้องค์ใหม่ ตรานี้ประทับลงที่ใด ย่อมเป็นไปตามลิขิตสวรรค์ ผู้ใดไม่เชื่อ จงใช้ตรานี้ยืนยัน!”
โจวฮ่าวรับตราหยกด้วยสองมือ ชูขึ้นเหนือศีรษะ ก่อนโขกศีรษะขอบพระทัย
จ้าวหวยถิงก้าวเข้าไปประคองเขาขึ้นด้วยตนเอง “ฝ่าบาท โปรดลุกขึ้นเถิด!”
โจวฮ่าวส่งกล่องตราตั้งให้เสี่ยวหนิงจื่อที่อยู่ด้านหลัง เสี่ยวหนิงจื่อโค้งกายถอยไปยืนด้านข้างแท่นทอง