ในชั่วพริบตาคับขันนั้น ประกายกระบี่สายหนึ่งพลันปรากฏ พุ่งมาจากด้านข้าง ปัดปากกาพญายมในมือของสวินเซิงออกไปได้อย่างแม่นยำ
“ติ้ง!”
ประกายกระบี่ปะทะกับปลายปากกา ประกายไฟวาบขึ้น ปากกาพญายมถูกปัดเบี่ยงไปหนึ่งฉื่อ เฉียดผ่านอาภรณ์ของหลิงชวนไปอย่างหวุดหวิด ฉีกชายเสื้อด้านหลังเป็นรอยยาว ทว่ามิอาจทำอันตรายถึงผิวเนื้อ
สวินเซิงตกใจยิ่งนัก คาดไม่ถึงว่าจะมีผู้อื่นแทรกซึมเข้ามาในห้องโถงหลักนี้ โดยที่พวกตนมิทันรู้ตัว
ผู้ที่มาหาใช่ใครอื่น คือลู่ปิ่งที่ติดตามอยู่ข้างกายฮูหยินหวังตลอดเวลา เขาถือกระบี่ยาว สีหน้าเย็นชา ยืนขวางเบื้องหลังของหลิงชวนอย่างมั่นคง
ในเวลาเดียวกัน ชายกำยำผู้แบกดาบวงแหวนเล่มหนาหนักไว้บนหลัง ก็เดินเข้ามาจากประตูใหญ่
ทุกย่างก้าวที่เขาเคลื่อน อานุภาพอันดุดันและเกรี้ยวกราดก็ทวีสูงขึ้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นดั่งตีกลอง ผู้มาเยือนคือหงอี่ หนึ่งในสิบขุมกำลังขั้นเทียนหยวนแห่งหอหิมะพัด ผู้อยู่ในอันดับสอง
เขาเดินมาหยุดข้างกายอวี๋โย่ว กล่าวว่า “ท่านลิ่งหูให้เจ้าไปรับพวกเขา!”
เมื่อเห็นสองคนนี้มาถึง อวี๋โย่วก็อดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้ เขารู้ดีว่าการต่อสู้ระดับนี้ ตนซึ่งเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นที่หกไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะก้าวเข้าไปยุ่ง การอยู่ที่นี่มีแต่จะเป็นตัวถ่วง
แทนที่จะเป็นเช่นนั้น สู้ออกไปรับกองกำลังหลัก ใช้ความสามารถของตนให้เป็นประโยชน์เสียยังจะดีกว่า
อวี๋โย่วประสานมือคารวะหงอี่ แล้ววิ่งออกจากห้องโถงหลักไปอย่างรวดเร็ว
แม้ฐานะของเขาจะถูกเปิดโปงแล้ว แต่ภายในสมาคมสามมังกรทั้งหมด มีเพียงประมุขใหญ่กับรองประมุขเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ คนเบื้องล่างหาได้ล่วงรู้ไม่ ประกอบกับเขาคุ้นชินกับภูมิประเทศของกองบัญชาการสมาคมสามมังกรเป็นอย่างดี จึงสามารถให้ความช่วยเหลือแก่กองทหารคนสนิทของหลิงชวนได้อย่างมาก