สำหรับค่ายทหารคนสนิทแล้ว ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามมีกำลังสองเท่าก็มิอาจสะท้านสะเทือน ทว่าหากมิทำให้ตะขาบตื่นไหวได้ย่อมดีที่สุด เช่นนี้ไม่เพียงลดความสูญเสียของตน ยังลดอันตรายแก่หลิงชวนได้ด้วย
แมลงวันและเสิ่นเจวี๋ยต่างนำกำลังห้าร้อยคนเข้าโจมตีจากทิศบูรพาและประจิมพร้อมกัน
กำลังของสมาคมสามมังกรนี้ยึดครองความได้เปรียบของฟ้าดิน หากมิใช่เพราะศาลาลมวนหิมะและจวนถิงเว่ยเข้าถอน ‘ตะปู’ ลับพวกนั้นเสียก่อน การที่พวกเขาจะบุกเข้ามาก็หาใช่เรื่องง่ายดายไม่
ทว่าหากปะทะซึ่งหน้า พวกเขาต่อหน้ากองทหารคนสนิทของหลิงชวน ก็คือลูกแกะรอเชือดโดยแท้
“ฉีกพวกมันเป็นชิ้นๆ ให้ข้า!” แมลงวันคำรามกึกก้อง ประหนึ่งระฆังทอง ก่อนนำพลถาโถมเข้าใส่
ทหารคนสนิทเหล่านี้ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่เพิ่งถูกปลดปล่อยจากคอก แต่ละคนเต็มไปด้วยเจตสังหาร มือซ้ายถือหน้าไม้กล่อง มือขวาถือดาบปวงชน ฝีเท้าเป็นระเบียบและดุดัน ราวกระแสหลอมเหล็ก
พวกเขาประสานงานกันอย่างถึงใจถึงอารมณ์ ทุกการเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ราวกับได้ทำซ้ำมาหลายร้อยหลายพันครั้ง
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”
เกาทัณฑ์สั้นที่ยิงจากหน้าไม้กล่องส่องประกายสังหารเย็นเยือกท่ามกลางอรุณ เพียบพร้อมดุจสายฝน สมาชิกสมาคมสามมังกรยังไม่ทันได้ตอบโต้ก็ล้มลงถูกเกาทัณฑ์เป็นแถบ เสียงร้องโหยหวนดังไม่ขาดระยะ
หลังยิงพร้อมกันสามระลอก ทหารคนสนิทก็ประชิดถึงเบื้องหน้าแล้ว ดาบปวงชนอันคมกริบเปรียบประหนึ่งเขี้ยวสัตว์ร้าย คมดาบตวัดผ่าน ชุดเกราะถูกตัดราวกระดาษ เผยเนื้อเลือดแดงสดภายใน
คนเหล่านี้ล้วนเป็นนักรบพลีชีพที่สมาคมสามมังกรคัดสรรหัวกะทิจากสมาชิกมาฝึกฝน เดิมคิดว่าถึงแม้พบกับกองทัพชายแดนชั้นยอดก็ยังพอต่อกร ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าพวกเขาอย่างแรง