ชั่วพริบตา กระบี่ปวงชนในมือของหลิงชวนกลายเป็นดาบยักษ์ ตัวดาบยาวหลายจ้าง เปล่งประกายวาววับ เรียบเกลี้ยงดั่งผิวน้ำแข็ง มองเห็นแม้แต่กระแสปราณดาบอันคมกริบที่แล่นไปมาภายในตัวดาบ
แม้แต่เจียงเสวี่ยลู่ ผู้เชี่ยวชาญจากสำนักกระบี่เขาชู ก็ยังตกตะลึงกับภาพที่เห็น
ฝีมือกระบี่ของหยางโต้วจ้ง เขาเคยประจักษ์มาก่อนที่หมาฟงโข่ว และยังเคยอาศัยปราณกระบี่ที่เขาทิ้งไว้ สังหารหยูฉางเหิน จอมยุทธหูเจี๋ยได้ในชั่วพริบตา
ตอนนี้ ถึงแม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบจ้าง เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่อันคมกริบที่หลิงชวนรวมรวมอยู่ในดาบเล่มนี้
ไม่นาน พลังของดาบเล่มนี้ก็รวมตัวถึงขีดสุด ดาบยักษ์ยาวสามจ้างชี้ตรงสู่เบื้องบน ราวกับจะฉีกทุกสิ่งให้ขาดสะบั้น
อีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของลู่เฉินเฟิงเต็มไปด้วยความจริงจัง ก้าวเท้าไปข้างหน้านับก้าวหนึ่ง พลังปราณทั่วกายรวมตัวเป็นปราณดาบอันคมกริบ พุ่งวนเวียนอยู่รอบกาย
ชั่วพริบตา พื้นที่หนึ่งจ้างรอบตัวเขากลายเป็นดินแดนมรณะ แสงดาบนับไม่ถ้วนหมุนวนรอบตัวเขาราวกับพายุเฮอริเคน ฟันเฉือนไปทั่วสารทิศ เกิดเสียงกังวานดังก้อง
มองจากระยะไกล ลู่เฉินเฟิงกลายเป็นดาบยักษ์หนึ่งเล่ม ปลายดาบชี้ตรงสู่ฟ้า ฆาตกรรมปกคลุมทั่วสนาม
ทั้งคู่ต่างร่ายวิชาขั้นสูงสุดของตน ในที่กว้างใหญ่ หนึ่งเดียวที่ยังคงสงบนิ่งได้ ก็มีเพียงลู่ฉางหนิง
แม้แต่ยอดฝีมือระดับเก้าชั้นอย่างหนานกงซื่อ หรือบุ๋นเต้ารุ่ย ต่างก็ตกตะลึงกับภาพนี้
"ดาบนี้ของข้า ชื่อว่าหลิงเจวี๋ย!" ลู่เฉินเฟิงตวาดเสียงเย็น