หลิงชวนยกยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มเย็นชาแต่เปี่ยมมั่นใจ "ไม่มาก็ดี หากกองทัพสิบห้าหมื่นแห่กันมาจนหมด ความดีความชอบล้นฟ้านี้ เกรงว่าจะแบ่งกันไม่พอ!"
กล่าวจบ เขาไม่พูดมากความอีก สั่งให้โจวฮ่าวเขียนจดหมายลับสองฉบับอย่างรวดเร็ว ถ้อยคำในจดหมายกระชับแต่ชี้ตรงจุดประสงค์ บันทึกจุดสำคัญของสถานการณ์ศึกเกาะเจโจว จุดอ่อนที่อาจเป็นไปได้ของศัตรู ตลอดจนสัญญาณและตำแหน่งเฉพาะในการรวมพลโอบตีขนาบข้าง อย่างละเอียดชัดเจน
"รีบส่งจดหมายนี้ให้พี่น้องที่เก่งกาจที่สุดของกองนกเค้าแมวรัตติกาล!" หลิงชวนส่งจดหมายลับที่ปิดผนึกแล้วให้ทหารคนสนิท สีหน้าเคร่งขรึม "ต้องส่งถึงมือแม่ทัพเลี่ยวชางเหิงและปี้เฉาเซิงโดยเร็วที่สุดด้วยตนเอง นี่คือกุญแจแห่งชัยชนะของศึกนี้ จะล่าช้าแม้เพียงน้อยนิดไม่ได้ และจะผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด!"
"รับคำสั่ง!" ทหารคนสนิทยื่นมือทั้งสองรับจดหมายลับ ซ่อนไว้แนบอก ก้มตัวถอยออกไป ไต่เชือกลงสู่เรือเร็วเบื้องล่าง แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว
สองวันก่อนหน้านี้ กองทัพเรือแคว้นต้าเหอสองหมื่นกว่านายที่ยกพลขึ้นบกบนคาบสมุทรไหลโจวแต่เดิม จู่ๆ ก็ได้รับคำสั่งถอนกำลัง
คำสั่งทางการทหารเด็ดขาดดังขุนเขา แม้โทยาม่า เคเก็นจะไม่ยินยอมในใจ แต่ก็ถอนกำลังกลับสู่ทะเลตามคำสั่ง แล้วเดินทางกลับเกาะเจโจวอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่กองหนุนจากสามแคว้นอย่างชิง เหยี่ยน และเว่ย รวมถึงกองทัพฝูโปที่สองของเลี่ยวชางเหิงจะปิดล้อมสำเร็จ กองทัพเรือชั้นยอดนี้ก็ขึ้นเรืออีกครั้งด้วยความเร็วอันน่าตกใจ กางใบแล่นถอยสู่ทะเลกว้างใหญ่ สุดท้ายก็กลับถึงค่ายใหญ่บนเกาะเจโจวโดยสวัสดิภาพ
วันนี้ ชายฝั่งทะเลตะวันออก กองเรือทั้งห้าสายทยอยถอนสมอออกเรือ
แต่ละสายมีกำลังพลถึงสามหมื่นนาย เรือรบหุ้มเกราะแน่นขนัดราวป่า เสากระโดงและใบเรือบดบังฟ้า