จอมทัพพิชิตแดนเถื่อน

ตอนที่ 734 ข้าสอนเจ้าได้

6 นาที· 1.5K คำ

อันธพาลอีกสามคนเห็นดังนั้นก็ตกใจ ในตอนแรกพวกมันไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าตอบโต้ และยังลงมือหนักหน่วงถึงเพียงนี้

แต่เมื่อนึกถึงเบื้องหลังของตัวเอง ก็พลันฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้ง ต่างชักมีดสั้นที่ซ่อนไว้ตรงเอวออกมา แล้วกรูเข้าล้อมทหารคนสนิทนายนั้น

ทว่าพวกมันก็เป็นแค่นักเลงหัวไม้ที่เติบโตตามท้องถนน ปกติเอาแต่รังแกชาวบ้าน ต่อสู้กันตามตลาด ครั้นมาเผชิญหน้ากับทหารเก่าผ่านศึกที่ผ่านสมรภูมิจริง ก็หาได้เป็นคู่ต่อกรไม่

พึงรู้เถิด เหล่าทหารคนสนิทของหลิงชวนล้วนเป็นกำลังพลชั้นยอดที่คัดเลือกมาอย่างดี ไม่เพียงแต่ร่างกายแกร่งกล้าเท่านั้น ยังฝึกฝนมวยทหารและวิชาจับล็อกที่หลิงชวนถ่ายทอดให้เป็นประจำ พละกำลังสูงส่ง

การจะรับมือกับอันธพาลเหล่านี้ แทบไม่ต้องเสียแรงด้วยซ้ำ

ยังไม่ทันที่ทหารคนสนิทคนนั้นจะลงมือ ทหารคนสนิทที่อยู่โดยรอบก็สาวเท้าก้าวไปโดยพลัน ลงมือล้วนเป็นท่าไม้ตาย

เพียงได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพียงชั่วพริบตา อันธพาลทั้งสามก็ล้มกลิ้งร้องครวญครางอยู่กับพื้น

สองคนถูกปลดข้อแขน คนหนึ่งมีดสั้นในมือถูกแย่งชิงไป แล้วถูกสวนกลับเข้าใส่ต้นขาตัวเอง จะใบหน้าก็ฟกช้ำดำเขียว อาการไม่สู้ดีนัก

“พวกเจ้า...พวกเจ้าตายแน่! ถ้าแน่จริงก็รออยู่ที่นี่!” อันธพาลคนหนึ่งกุมแขนที่บาดเจ็บไว้ พลางเอ่ยคำขู่ด้วยท่าทีแข็งกร้าวแฝงหวาดหวั่น

“สบายใจเถิด ปู่จะรออยู่ที่นี่ ไปตามนายเหนือหัวของพวกแกมาให้หมด!” แมลงวันกวาดตามองพวกมันด้วยสีหน้าเหยียดหยาม ก่อนจะกวักมือเรียกให้ทุกคนสร้างโรงพิธีต่อไป ราวกับเหตุการณ์ครู่ก่อนก็แค่การจัดการมดปลวกตัวเล็ก ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป