ลู่หานจางลุกขึ้นยืนประคองหลิงชวน พร้อมตบไหล่เขาแล้วกล่าวว่า "กองทัพฝ่ายเหนือส่งมอบให้เจ้าแล้ว พวกเราคนแก่ๆ อย่างพวกนี้ก็หมดห่วง หากวันใดบุกถึงเมืองเทียนฮั่น อย่าลืมส่งข่าวให้ข้าด้วย!"
"ท่านแม่ทัพใหญ่โปรดวางใจ พวกเราจะทำได้แน่นอน!" หลิงชวนกล่าวด้วยสีหน้าแน่วแน่ พร้อมพยักหน้า
"เช่นนั้นเจ้าต้องรีบหน่อย มิเช่นนั้น คงต้องเผากระดาษเงินกระดาษทองบอกข้าแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า..." ลู่หานจางหัวเราะ
จากนั้น เขาหันไปทางฮ่องเต้แล้วกล่าว "ฝ่าบาท ขอรับอนุญาตให้ข้าไปดูท่านจอมพลลู่สักหน่อยได้หรือไม่?"
ฮ่องเต้ได้ฟัง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าไม่ยอม แต่ร่างของหลูยุ่นโฉวถูกฝูงหมาป่าสัตว์ร้ายกัดกินจนจำหน้าไม่ได้แล้ว หากไม่มีเกราะป้องกัน คาดว่าทั้งร่างคงถูกสัตว์ร้ายกินไปหมดแล้ว
หลิงชวนเห็นดังนั้น รีบอธิบาย "ท่านแม่ทัพใหญ่ ตอนที่ข้านำคนไปที่หุบเขาหลวนเหอ ร่างของท่านจอมพลก็ถูกกัดกินจนจำหน้าไม่ได้แล้ว..."
ลู่หานจางได้ฟัง สายตาแววหนึ่งของความเจ็บปวด สูดหายใจลึกแล้วกล่าว "ไม่เป็นไร เขาเรียกข้าว่าพี่ใหญ่เสมอ ข้าก็ควรจะไปทักทายเขาสักหน่อย!"
ฮ่องเต้พยักหน้า แล้วกล่าว "หลิงชวน เจ้าพาท่านแม่ทัพใหญ่ไปเถิด!"
"พ่ะย่ะค่ะ!" หลิงชวนคำนับรับคำสั่ง จากนั้นทำมือเชิญลู่หานจาง
เดิมทีวางแผนจะจัดงานศพให้หลูยุ่นโฉวที่จวนเจียตู๋ แต่ฮ่องเต้กลับเปลี่ยนสถานที่เป็นค่ายใหญ่โม่เป่ยโดยกะทันหัน ตอนนี้ทางฝั่งนั้นกำลังเตรียมการอย่างเร่งด่วน แต่ตอนนี้ร่างของหลูยุ่นโฉวยังอยู่ที่จวนเจียตู๋