“เจ้า…เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
หยวนชิงฟางรู้สึกเพียงลิ้นแห้งปากเหนียว ต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดจึงเปล่งคำถามนี้ออกมา
บุรุษผู้นั้นกลับมองออกไปนอกด่าน มุมปากยกยิ้มเยือกเย็นชวนขนหัวลุก กล่าวว่า “ข้าบอกแล้วว่าข้ามาช่วยเจ้า ขอเพียงเจ้าฟังข้า หัวของหูเจี๋ยห้าหมื่นนี้ล้วนตกเป็นของเจ้า หลังจากนี้ข้าก็จะทุ่มเทกำลังช่วยให้เจ้าก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ชายแดนตะวันตก!”
สมองของหยวนชิงฟางว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนจะเรียบเรียงถ้อยคำทั้งหมดที่อีกฝ่ายกล่าวไว้ตั้งแต่มาถึงด่านเซินโหลวขึ้นมาใหม่ ทันใดนั้น ความคิดอันน่าตกตะลึงก็ผุดขึ้นในหัว
“เจ้า…เจ้าต้องการให้กองทัพอวิ๋นโจวตายกันหมดที่ด่านเซินโหลว?” ความคิดนี้ทำให้หยวนชิงฟางเองยังสะดุ้ง น้ำเสียงถึงกับสั่นเครือ
แต่นอกเหนือจากนี้ เขาก็คิดถึงความเป็นไปได้อย่างอื่นไม่ออก
ใครจะคาดคิด บุรุษผู้นั้นไม่ได้ปฏิเสธ กลับหัวเราะเย็นชาแล้วกล่าวว่า “แท้จริงแล้ว ข้าก็เพียงต้องการให้หลิงชวนตายที่นี่ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ได้แต่ให้สองหมื่นนายแห่งกองทัพอวิ๋นโจวตายตามไปด้วย!”
หยวนชิงฟางในตอนแรกก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงหมายเอาชีวิตหลิงชวน แต่มิช้ามินานก็คิดแจ่มแจ้งถึงกุญแจสำคัญ
เมื่อเข้าใจสาเหตุ หยวนชิงฟางก็เต็มไปด้วยความสำนึกผิด ได้แต่เสียใจที่ตนตระหนักได้ช้าเกินไป บัดนี้ขึ้นเรือโจรไปแล้ว จะถอยตัวออกมาก็แทบเป็นไปไม่ได้
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร เขาล้วนถูกพัวพันเข้าไปในคลื่นลมนี้แล้ว หากหลิงชวนตายที่นี่ ทางชายแดนเหนือสืบสวนขึ้นมา ตนก็หนีไม่พ้นผิด มีโอกาสถูกดันออกไปรับโทษเพื่อดับโทสะของชายแดนเหนือยิ่งนัก