จากนั้นเขาก็ปิดแผงสถานะ แล้วลุกขึ้นยืน
เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองท้องฟ้าสีเทาหม่นด้านนอก
เซิ่งเทียนเจียว
อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งดาวแสงศักดิ์สิทธิ์
พลังพิเศษขีดจำกัดระดับ SSS สองอย่าง
ระดับ 60
ในสายตาเขา ทุกสิ่งที่ต่ำกว่าระดับ 120 ล้วนไม่แตกต่างกัน
เขาหันกลับ เดินไปที่ประตู แล้วเปิดออก
ทางเดินว่างเปล่า มีเพียงทหารผู้พิทักษ์จากดาวโลหิตเพลิงสองนายยืนอยู่ที่สุดทาง เมื่อเห็นเขาออกมา ทั้งคู่ก็พยักหน้าให้
ซูหลินพยักหน้าตอบ แล้วเดินลงไปชั้นล่าง
เมื่อถึงชั้นหนึ่ง เขาก็ผลักประตูใหญ่ออก
ซูหลินเดินอยู่บนถนน
ถนนสีเทาหม่น อาคารสีเทาหม่น ท้องฟ้าสีเทาหม่น
ย่านตะวันออกของเมืองดาวบ่อเกิดเป็นเช่นนี้เสมอ — เก่าโทรมและแออัด
เขาก้มหน้า ก้าวเดินด้วยจังหวะไม่เร็วไม่ช้า
ยามไม่มีใครอยู่ เขาก็เปลี่ยนใบหน้าให้ธรรมดา ผมดำธรรมดา ดวงตาธรรมดา รูปร่างธรรมดา ต่อให้ปะปนอยู่ในฝูงชนก็ไม่มีทางหาเจอ
เดินไปราวสี่สิบนาที กองทัพหน้าของดาวแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
มันเป็นอาคารสีทองทั้งหลัง สูงตระหง่านเสียดเมฆ บนยอดมีลูกแก้วแสงขนาดมหึมาลอยอยู่
ลูกแก้วแสงเปล่งประกายสีขาวเจิดจ้า ส่องสว่างไปทั่วบริเวณราวกับเป็นเวลากลางวัน
หน้าประตูมีผู้พิทักษ์ยืนอยู่สองแถว
ทุกคนล้วนระดับ 100 สวมเกราะศึกสีทอง ในมือถือหอกยาวสีทอง ดวงตาของพวกเขาดุจเหยี่ยว คอยกวาดมองทุกคนที่เดินผ่านไปมา
ซูหลินไม่หยุด
เขาเดินผ่านหน้าประตูกองทัพหน้า แล้วเดินต่อไป
เดินไปราวห้าร้อยเมตร เขาก็เลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบแห่งหนึ่ง