ลานค่ายกลเคลื่อนย้าย
ผู้คนนับสิบล้านเบียดเสียดกันอยู่หน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายเก่าคร่ำคร่านั้น ชั้นในชั้นนอกซ้อนกันหลายวง จนแน่นขนัดแทบไม่มีช่องว่าง
บางคนเขย่งเท้ามองเข้าไปข้างใน บางคนยกศิลาสื่อสารขึ้นบันทึกภาพ บางคนนั่งยอง ๆ เขียนข่าวอยู่บนพื้น
“ออกมาหรือยัง?”
“ยัง”
“เข้าไปนานแค่ไหนแล้ว?”
“เกือบยี่สิบนาทีแล้ว”
“เข้าไปนานขนาดนี้ยังไม่ตาย พวกคุณว่า คนที่เข้าไปจะเป็นหลางอิ่งหรือเปล่า!”
“ฉันคิดว่าน่าจะเป็นเขา นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครทนได้นานขนาดนี้”
“ไม่รู้สิ รอดูกันเถอะ”
ผู้คนนับสิบล้านจับจ้องประตูเรืองแสงเก่าคร่ำคร่าบานนั้น
ประตูเรืองแสงยังคงส่องสว่าง
อักขระยังคงกะพริบ
คนคนนั้นยังอยู่ข้างใน
ทันใดนั้น
ประตูเรืองแสงก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างฉับพลัน
ไม่ใช่การค่อย ๆ สว่างขึ้น แต่เหมือนมีคนหมุนปุ่มไปจนสุด แสงสีขาวเจิดจ้าจนแสบตา ทำให้ทุกคนหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง—
กลับไม่เห็นใครออกมาเลย
“พวกคุณเห็นใครออกมาหรือเปล่า? ทำไมเมื่อกี้ประตูเรืองแสงสว่างวาบ แต่กลับไม่มีใครออกมา? ที่ผ่านมามันไม่ได้หมายความว่ามีคนผ่านด่านสำเร็จหรอกหรือ?”
“ฉันก็ไม่เห็นใครออกมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“เคลื่อนย้ายไปแล้ว? หรือล่องหนอยู่?”
“????”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนขึ้นมา
“อันดับของแดนสร้างโลกสว่างแล้ว! มีชื่อขึ้นอันดับหนึ่งแล้ว!”
ทุกคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน
แผ่นผลึกที่ว่างเปล่ามาหลายล้านปี ตอนนี้สว่างจ้าจนแสบตา
บนนั้นมีเพียงบรรทัดเดียว—
【รอยแยก: แดนสร้างโลก · อันดับความยาก: ไม่ทราบ】
【อันดับหนึ่ง: ดาวเทียนหลาง · หลางอิ่ง · เวลาที่ใช้ผ่านด่าน: 19 นาที 47 วินาที】
ลานกว้างเงียบลง
เงียบราวกับความตาย
ผู้คนนับสิบล้านยืนอยู่ตรงนั้น ราวกับถูกสะกดจุด
ทุกคนจับจ้องบรรทัดนั้น จับจ้องชื่อนั้น
ดาวเทียนหลาง · หลางอิ่ง
เป็นเขาอีกแล้ว
ชื่อนั้นอีกแล้ว
คนที่กวาดล้างรอยแยกระดับ 20 จนไม่เหลือสีอื่น หนีรอดจากการถูกรุมโจมตีโดยยอดฝีมือระดับ 190 สิบคนได้ถึงสองครั้ง และตอนนี้ยังผ่านด่านแดนสร้างโลกได้อีก