ลำแสงสีแดงเลือดพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ส่องให้ทั้งหุบเขาถูกย้อมเป็นสีเลือด
ทุกคนกลั้นหายใจ จ้องเขม็งไปที่ร่างที่ก้าวออกมาจากประตูหินนั่น
ก้าวหนึ่ง
สองก้าว
คนผู้นั้นยืนอยู่กลางลำแสง ร่างถูกแสงสีเลือดส่องจนดูเลือนราง แต่โครงร่างชัดเจน—สูงราวหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้า รูปร่างค่อนข้างผอม หลังตรง ไหล่ผึ่ง ยืนราวกับต้นสน
ลำแสงค่อยๆ สลายไป
ใบหน้านั้น เปิดเผยให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน
อายุสิบเจ็ดสิบแปด หน้าตาคมคาย ระหว่างคิ้วมีความสุขุมที่เกินอายุ ปานนั้นคู่นั้นนิ่งสงบราวบ่อน้ำนิ่ง ดำทะมึน มองไม่เห็นก้น
ไม่ใช่ชายแก่ห้าสิบกว่า
ไม่ใช่หญิงวัยกลางคนสี่สิบกว่า
เป็นใบหน้าหนุ่มสาว
เป็นใบหน้าที่ทุกคนในสถาบันการศึกหลงเฉิงคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ซูหลิน
ในหุบเขางียบสงัดราวกับความตาย
สามวินาทีต่อมา—
"โว้ยยย!!!"
เสียงกรีดร้องระเบิดออกมา ไม่รู้ว่าเป็นเสียงของนักข่าวคนไหน เสียดแทงแก้วหูจนเจ็บ
"เป็นเขา! เป็นเขาจริงๆ!"
"ฮีโร่ที่บุกเข้าไปในรอยแยกคือซูหลิน เขา!"
"ซูหลิน! ซูหลินแห่งสถาบันการศึกหลงเฉิง!"
"ผู้ตื่นรู้ระดับเทพคนนั้น! คนที่ตระกูลซูออกประกาศล่า!"
ฉันรู้มาตลอด! นอกเหนือจากเขาแล้วใครจะผ่านมิติอันนี้ไปได้!
เหล่านักข่าวคลั่งไคล้ราวกับเป็นบ้า พากันเบียดไปข้างหน้า ยกกล้องยาวกล้องสั้นขึ้นเต็มไปหมด แฟลชสว่างวาบต่อเนื่อง ส่องให้หุบเขาสว่างราวกับกลางวัน แต่คนของกองทัพขวางอยู่ที่ปากทางแล้ว บังคับให้พวกเขาหยุดอยู่ห่างออกไปสามจั้ง
"หลีกทาง! ให้เราถ่ายรูปหน่อย!"
"น้องซูหลิน! พูดอะไรหน่อยสิ!"
"นายผ่านได้ยังไง?! ข้างในเป็นยังไงบ้าง?!"
เสียงตะโกนดังลั่น
แต่ซูหลินไม่สนใจพวกเขา
เขายืนอยู่กับที่ เงยหน้าขึ้น มองไปที่ยอดผา