“ผู้ทำการทดสอบ ยินดีต้อนรับสู่สุสานน้ำแข็ง”
เสียงนี้ไม่เหมือนเสียงชายชราในหุบเหวโลหิต เสียงนี้เย็นชาและเป็นเครื่องจักรกว่า คล้ายเสียงโลหะเสียดสีกับผิวน้ำแข็ง
“ด่านแรก: เส้นทางรอยน้ำแข็ง”
“กติกา: ฝ่าหุบเขาไปให้ถึงปลายทาง ระยะทางทั้งหมดสิบสองกิโลเมตร ในหุบเขามี ‘วิญญาณปีศาจน้ำแข็ง’ หนึ่งหมื่นสามพันหกร้อยตน พวกมันจะโจมตีคุณ”
“แต่คุณไม่จำเป็นต้องฆ่าพวกมัน”
“คุณแค่ต้องเดินผ่านไป”
“พลังโจมตีของวิญญาณแค้นแต่ละตนอยู่ระหว่างสามหมื่นถึงแปดหมื่น การโจมตีของพวกมันจะสะสมผล ‘รอยน้ำแข็ง’ ทุกครั้งที่ถูกโจมตี จำนวนชั้นของรอยน้ำแข็งจะเพิ่มขึ้นหนึ่งชั้น เมื่อรอยน้ำแข็งสะสมครบหนึ่งร้อยชั้น คุณจะถูกแช่แข็งเป็นเวลาสามวินาที ระหว่างที่ถูกแช่แข็ง วิญญาณแค้นทั้งหมดที่อยู่รอบตัวจะรุมโจมตีคุณหนึ่งครั้ง”
“นอกจากนี้ พื้นหุบเขาจะมี ‘รอยแตกน้ำแข็ง’ ทุก ๆ ห้าร้อยเมตร หากเหยียบลงไป หรือหยุดอยู่บนนั้นเกินสามวินาที รอยแตกน้ำแข็งจะระเบิดและลากคุณลงไปยังหุบเหวใต้ชั้นน้ำแข็ง”
“ในหุบเหวใต้ชั้นน้ำแข็ง มีสิ่งที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าวิญญาณแค้น”
“ขอให้โชคดี”
เสียงเงียบหายไป
ซูหลินยืนอยู่กับที่ มองหุบเขาน้ำแข็งยาวสิบสองกิโลเมตรที่อยู่เบื้องหน้า
เหนือศีรษะเป็นโดมน้ำแข็งสีเทาขาว บนเพดานมีธารน้ำแข็งนับไม่ถ้วนห้อยกลับหัว แท่งใหญ่ยาวนับร้อยเมตร ส่วนแท่งเล็กมีขนาดเพียงเท่านิ้ว แสงอาทิตย์ส่องลงมาจากที่ใดสักแห่ง ทะลุผ่านธารน้ำแข็งเหล่านั้นแล้วหักเหออกเป็นแสงเจ็ดสีนับล้านสาย
แสงเหล่านั้นตกลงบนผิวน้ำแข็ง ราวกับเพชรแตกนับไม่ถ้วนโปรยปรายเต็มหุบเขา
ใต้ผิวน้ำแข็งมีศพถูกแช่แข็งอยู่
มีทั้งมนุษย์ สัตว์ประหลาด และสิ่งมีชีวิตที่จำแนกไม่ออก พวกมันค้างอยู่ในท่าสุดท้ายก่อนตาย บ้างกำลังวิ่ง บ้างคุกเข่า บ้างยกอาวุธขึ้น ดวงตาของพวกมันลืมค้าง รูม่านตาสะท้อนแสงเจ็ดสีเหล่านั้น
ซูหลินสูดลมหายใจลึก แล้วก้าวออกไปก้าวแรก
ทันทีที่เท้าเหยียบลงบนผิวน้ำแข็ง เสียงคร่ำครวญต่ำ ๆ ก็ดังมาจากที่ไกล
จากนั้น เขาก็เห็นพวกมัน
เหล่า “วิญญาณปีศาจน้ำแข็ง”
พวกมันทะลุออกมาจากชั้นน้ำแข็ง หนึ่งตน สองตน สิบตน หนึ่งร้อยตน...