เฉินฟานตื่นขึ้นแต่เช้าตรู่ ก็ได้ยินเสียงชาวเรือขนสินค้ารวมตัวกันอยู่ข้างนอก พึมพำซุบซิบเรื่องอะไรบางอย่าง
แรกทีเดียวเขาไม่ได้ใส่ใจ
ในใจกลับมีทั้งความตื่นเต้นและความคาดหวังผุดขึ้นมา!
เขาเพิ่งข้ามมิติมายังโลกใบนี้ได้ไม่นาน ความรู้สมัยใหม่ในหัวก็ยังไม่ทันแปรเปลี่ยนเป็นผลกำไร
แต่ด้วยเหตุบังเอิญหลายประการ ไม่เพียงก้าวเข้าสู่ขอบเขตนักบู๊ก่อนกำหนด เงินสำหรับการรับซื้อตัวพ้นจากการเป็นทาสก็รวบรวมได้ครบแล้ว!
จากนี้ก็แค่ไถ่สัญญาขายตัวคืนมา แล้วรับตราบัตรผ่านทางอย่างเป็นทางการ
เขาก็จะมีฐานะถูกต้องตามกฎหมายในโลกใบนี้ หลุดพ้นจากวังวนของก๊กงูเขียว!
ไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ คอยหวาดระแวงอีกต่อไป!
“ได้ยินกันหรือยัง วันนี้สมาชิกก๊กงูเขียวตายอีกคนแล้ว...”
“คนที่ตายยังเป็นอาจารย์เซี่ยง คนที่กลางวันตักข้าวให้ทุกคน กลางคืนเร่ขายส่วนแบ่งปลาคนนั้นด้วย!”
“ได้ยินว่าพบศพอยู่ข้างผืนน้ำที่ยังไม่ได้พัฒนา สภาพตอนตายน่าสยดสยองมาก!”
เสียงพูดคุยของชาวเรือขนสินค้าดังเข้ามา กระทบหูเฉินฟาน
“ฟึ่บ!”
ชั่วพริบตา เขาก็ผุดลุกขึ้นนั่ง สีหน้าบูดบึ้งอย่างยิ่ง!
“มีคนพบศพของเซี่ยงฉีแล้วหรือ?”
“ล้อเล่นอะไรกัน!”
เมื่อคืนเขาอุตส่าห์นำศพไปถ่วงในแม่น้ำให้ปลาแทะกินอย่างระมัดระวัง
ตามหลักแล้ว อย่างน้อยต้องผ่านไปหลายวันกว่าจะรู้ว่าเซี่ยงฉีหายตัวไป
จากนั้นยังต้องรออีกระยะหนึ่ง กว่าจะสรุปได้ว่าเสียชีวิตแล้ว
ในช่วงเวลานั้น อย่าว่าแต่จะรับซื้อตัวพ้นจากก๊กงูเขียวเลย
ต่อให้ใช้ความรู้สมัยใหม่หาเงิน ก็ทำกำไรได้ไม่น้อยแล้ว
นี่คือเหตุผลที่เมื่อวานหลังจากเฉินฟานพลุ่งพล่านสังหารคน เขาจึงไม่ได้รู้สึกตึงเครียดมากนัก