ในตระกูลเย่ ยาที่สามารถบรรเทาอาการป่วยของน้องสาวได้ มีเพียงยาหยางหยางเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น คราวที่แล้วตอนเย่ชิงอยู่ที่ห้องยา เขาได้นำยาหยางหยางทั้งสิบเม็ดไปจนหมดแล้ว
ตอนนี้บนตัวเหลืออยู่เพียงเม็ดเดียว
ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้นคือ ยาหยางหยางไม่ได้ช่วยบรรเทาอาการป่วยของน้องสาวได้มากนักอีกต่อไป!
เย่ชิงรู้ดีว่า ในเขตชานเมืองของเมืองจี้โจว มีเทือกเขาจื่อหยางอยู่หนึ่งแห่ง
และในเทือกเขาจื่อหยางนั้น มีจ้าวอสูรอาศัยอยู่หนึ่งตน
เสือปีกเพลิงจื่อหยาง!
อสูรธาตุไฟ!
หากเย่ชิงสามารถได้รับเลือดแก่นของเสือปีกเพลิงจื่อหยางได้ ก็จะสามารถบรรเทาอาการป่วยของน้องสาวได้
อาจไม่สามารถรักษาน้องสาวให้หายขาดได้
แต่อย่างน้อยก็สามารถต่อชีวิตให้กับน้องสาวได้
ขณะนี้
เย่ชิงแบกน้องสาวไว้บนหลัง
พุ่งทะยานออกจากประตู
ในคอกม้าของตระกูลเย่ เขาหาม้าได้หนึ่งตัว
ขึ้นคร่อมม้าตัวเดียวกับน้องสาว รีบพุ่งออกจากประตูใหญ่ตระกูลเย่
ใกล้คอกม้ามีศิษย์ตระกูลเย่อยู่
แต่พวกเขาเห็นเย่ชิงแล้ว ไม่กล้าเข้าขวางกั้นแม้แต่น้อย
ตอนที่เย่ชิงสังหารผู้อาวุโสเจ็ด พลังที่เขาแสดงออกมานั้นน่าตกตะลึงยิ่งนัก!
เหล่าศิษย์ตระกูลเย่ คงนอกจากเย่เยียนแล้ว ไม่มีใครกล้าประมือกับเย่ชิง
พุ่งออกจากประตูใหญ่ เย่ชิงควบม้าฟาดแส้ มุ่งหน้าไปทางเทือกเขาจื่อหยางโดยตรง
...
ยามเช้าตรู่
ตะวันฉายแสงแรก
บนเส้นทางหลวงเมืองจี้โจว
ขบวนส่งเจ้าสาวขบวนหนึ่ง แบกเกี้ยวสีแดง ผ่านผู้คนอย่างเอิกเกริก กลองเสียงกึกก้อง