ในครัวมีเสียงดังแว่วมา ทั้งเสียงมีดของท่านป้าฉีหั่นผัก เสียงชายชราฉีเป่าฟืน และเสียงฉีจ้านขนข้าวของ เสียงเหล่านั้นคลอเคล้ากันจนบรรยากาศครึกครื้น
เหยาชิงอู๋ลืมตาขึ้น ลุกยืนแล้วเดินไปที่ประตู ก่อนผลักบานประตูออก
ลมในลานบ้านเบาลงกว่าครู่ก่อนอยู่บ้าง แต่ก็ยังหนาว
นางกระชับเสื้อบุนวมเก่าๆ ให้แน่น แล้วเดินวนรอบลานบ้านอย่างช้าๆ
เรือนหลักเป็นที่พักของฉีจ้านกับเหยาชิงอู๋ เรือนตะวันออกเป็นที่อยู่ของผู้เฒ่าทั้งสอง ส่วนเรือนตะวันตกใช้เก็บของจิปาถะและทำเป็นห้องครัวไปด้วย
ลานบ้านไม่ใหญ่ ปูพื้นด้วยอิฐเขียว มีหญ้ารกขึ้นตามร่องอิฐ เหี่ยวเหลืองจนถูกลมพัดเอนไปเอนมา
มุมตะวันออกเฉียงใต้ของลานมีส้วมที่ล้อมด้วยกำแพงดิน หลังคามุงด้วยหญ้าคา
ลานบ้านก็นับว่าใช้ได้ รูปทรงเป็นระเบียบ สิ่งที่ควรมีก็มีครบ
เสียแต่ทรุดโทรม
ผนังเรือนหลักหลุดล่อนเกือบครึ่ง เผยให้เห็นอิฐเขียวด้านใน มีตะไคร่ขึ้นตามร่องอิฐ
กระดาษหน้าต่างขาดเป็นรูอยู่หลายแห่ง ใช้เศษผ้าปะไว้ พอลมพัดเศษผ้าก็ปลิวไหว
บานพับประตูขึ้นสนิม เวลาเปิดปิดจึงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
เรือนตะวันออกและตะวันตกยิ่งทรุดโทรมกว่า กระเบื้องหลังคาแตกไปหลายแผ่น ใช้หญ้าคาอุดไว้ ยามฝนตกคงรั่วแน่
กระดาษหน้าต่างเรือนตะวันออกขาดหมดแล้ว ในฤดูหนาวผู้เฒ่าทั้งสองจึงมีเพียงผ้าขาดๆ ชั้นเดียวไว้กันลม
ทำเลก็ห่างไกล
ตรอกต้นไหวอยู่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหลวง เป็นเขตคนยากจน ผู้คนปะปนกันหลากหลาย
อยู่ไกลจากศาลต้าหลี่ ฉีจ้านต้องใช้เวลาเดินทางไปทำงานวันละ 30 นาที