วันเวลาผ่านไปทีละวัน รู้ตัวอีกทีก็มาถึงวันเสาร์แล้ว!
เวลาสามวันผ่านไป การรับคืนชุดฝึกทหารของสถาบันเหอจ้งก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์แล้ว!
อันที่จริง ด้วยความช่วยเหลือของกิจกรรม"เสื้อผ้า" สื่อรัก เย็นวันพฤหัสบดี ไช่เสี่ยวอวี่ก็พานักศึกษาหญิงห้าคนไปรับคืนชุดฝึกทหารที่เหลือในหอพักหญิงจนหมดแล้ว!
แล้ววันศุกร์ตอนกลางวันก็ซักและตากให้แห้งเรียบร้อย ตอนกลางคืนก็ส่งมอบให้หวังเซวียนทั้งหมด!
หลังจากจ่ายค่าจ้างงานพิเศษให้ไช่เสี่ยวอวี่และคนอื่นๆ ครบถ้วนแล้ว เย็นวันศุกร์ทุกคนยังได้ไปกินข้าวด้วยกันที่ร้านอาหารแพนจื่ออีกด้วย!
หวังเซวียนอาสาเป็นเจ้าภาพ ชวนหยางซื่อเชาและหวังเจิ้นตงในหอพัก รวมถึงสี่คนจากหอพักของหลิวเสี่ยวตงด้วย!
บวกกับไช่เสี่ยวอวี่และสาวๆ อีกหกคน รวมทั้งหมดสิบสามคนจองห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุด!
ทุกคนร่วมกันฉลองการรับคืนชุดฝึกทหารของสถาบันเหอจ้งที่สิ้นสุดลง นับเป็นการจัดงานสังสรรค์เล็กๆ ครั้งหนึ่งด้วย!
ระหว่างงานทุกคนยกแก้วชนกัน พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศครึกครื้นมาก!
ไช่เสี่ยวอวี่นั่งอยู่ข้างๆ หวังเซวียน เห็นเขาทุ่มเทกินหมูผัดไตจานนั้นอย่างหนัก!
ไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดอะไรอยู่ อยู่ๆ ก็ริเริ่มเองตักอาหารให้หวังเซวียน การกระทำนี้ทำให้คนอื่นๆ พากันแซวและล้อเลียน naturally!
แต่สุดท้ายเห็นว่าหวังเซวียนไม่มีปฏิกิริยาอะไร ก็เลยไม่ดำเนินการต่อ
เพราะหลังจากเรื่องชุดฝึกทหาร หวังเซวียนมีบารมีในหมู่พวกเขาพอสมควร พวกเขาไม่กล้าล้ำเส้นเกินไป!
งานเลี้ยงที่ทั้งเจ้าภาพและแขกต่างพึงพอใจนี้กินเวลาสองชั่วโมง นับเป็นการปิดฉากงานพิเศษเรื่องชุดฝึกทหารของทุกคนที่อยู่ในที่นี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!