"ฮี่ฮี่ ได้เลย! ดูท่าพี่ใหญ่ท่านนี้เป็นผู้นำจริงๆ ด้วย รอวิ่งเสร็จกลับหอแล้วผมจะไปค้นดู!"
หวังเซวียนหัวเราะฮี่ๆ ตอบกลับ แล้วก็เปลี่ยนเรื่องไปที่การวิ่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่เหมาะสมที่สุดที่จะคุยกันในตอนนี้!
"แล้วท่านผู้นำมาวิ่งที่นี่ทุกวันเหรอครับ? ดูรูปร่างท่านก็ไม่ได้อ้วนเท่าไหร่นี่นา!"
มองดูหยู กวงหู่ที่มีความสูงประมาณ 170 เซนติเมตร น้ำหนักราวๆ เกิน 75 กิโลกรัม หวังเซวียนก็อดถามออกไปด้วยความรู้สึกไม่ค่อยจะจริงใจเท่าไหร่นัก!
"จัดว่าเข้าข่ายอ้วนแล้วล่ะ ปีนี้ตรวจสุขภาพเจอไขมันพอกตับ หมอแนะนำให้วิ่งออกกำลังกายทุกวัน"
เห็นหวังเซวียนลดฝีเท้าลงเรื่อยๆ เพื่อวิ่งเหยาะๆ อยู่เป็นเพื่อน หยู กวงหู่ก็ยินดีที่จะคุยกับเขาอีกสักหน่อย!
ดังนั้น หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็วิ่งเหยาะๆ ไปพลาง คุยกันไปพลางแบบตามสบาย!
ยี่สิบนาทีต่อมา หยู กวงหู่ก็หยุดฝีเท้าลง!
เขาที่เหงื่อท่วมตัวโบกมือให้หวังเซวียน เป็นสัญญาณว่าจะไม่วิ่งต่อแล้ว!
"หวังเซวียน นายวิ่งต่อเถอะ วันนี้ฉันออกกำลังกายครบตามเป้าแล้ว ไว้มีโอกาสค่อยมาวิ่งด้วยกันอีกที!"
เขาร้องบอกหวังเซวียนไปพร้อมกับหอบหายใจ ระหว่างที่วิ่งเมื่อกี้เขาก็ได้รู้สาขาวิชาและชื่อของหวังเซวียนแล้ว!
แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่หวังเซวียนจงใจเปิดเผยออกมาเอง!
หลังจากหยู กวงหู่จากไป หวังเซวียนก็กลับมาวิ่งด้วยความเร็วเดิมต่อไป!
การได้เจอกับผู้บริหารมหาวิทยาลัยคนนี้ถือเป็นเรื่องบังเอิญ เขาจงใจหาโอกาสเข้าไปพูดคุยด้วยก็เพียงหวังจะทำความรู้จักเอาไว้เท่านั้น!
เพราะเพิ่งจะเริ่มต้นสี่ปีมหาวิทยาลัย ต่อไปหวังเซวียนยังคิดจะขอลาภาษีเกี่ยวกับการเริ่มต้นธุรกิจจากทางคณะอยู่!