ในหอพักมีนักศึกษาชายที่มาช่วยงานพาร์ทไทม์ห้าคน รวมกับหวังเซวียนและหยางซื่อเชาก็เป็นเจ็ดคน!
ชายหนุ่มแข็งแรงขนาดนี้ กระสอบชุดฝึกทหารแค่สิบใบไม่ใช่ปัญหา!
หยางซื่อเชายกกระสอบขึ้นพาดบ่าแล้วเดินออกจากหอพักเป็นคนแรก!
ชายหนุ่มคนอื่นๆ พูดล้อเล่นว่า "กระสอบชุดฝึกทหารหนึ่งใบจะแบกขึ้นกี่ชั้น" แล้วก็พากันยกกระสอบออกจากหอพักตามแบบอย่าง!
หวังเซวียนเดินอยู่ท้ายสุด ยกกระสอบสองใบด้วยสองมือ ทำให้โหวอวิ๋นเซิงที่เดินตามมาชมเปรยๆ!
"พี่เซวียน เก่งจัง!"
อาจเพราะคำพูดก่อนหน้านี้ ตอนนี้โหวอวิ๋นเซิงเลิกเล่นเกมแล้วอาสามาช่วย!
"นายไม่ได้ยินที่หยางกับตงพูดเหรอ? ตอนนี้ฉันอาจจะกำลังโตเป็นหนุ่มครั้งที่สอง ช่วงนี้ไม่เพียงแต่กินเก่งขึ้น แต่พละกำลังก็เพิ่มขึ้นมากด้วย!"
หวังเซวียนตอบพร้อมรอยยิ้ม แล้วเดินเร็วจนตามทันหยางซื่อเชาและคนอื่นๆ!
เมื่อเห็นเขายกกระสอบชุดฝึกทหารได้มือละใบ ก็ต้องมีเสียงอุทานด้วยความทึ่ง!
ไม่กี่นาทีต่อมา รถตู้ของคุณลุงเจิงก็ขับออกไป หวังเซวียนก็จ่ายค่าจ้างพาร์ทไทม์ให้ทุกคนเรียบร้อย!
เขาโบกมือให้หยางซื่อเชากับอีกคนกลับหอพักก่อน ส่วนตัวเองก็หยิบโทรศัพท์โทรหาหลิวเจียหาว!
เมื่อรับสายก็พูดทักทายกันสองสามประโยค แล้วหวังเซวียนก็บอกว่าพึ่งส่งชุดฝึกทหารอีก 500 ชุดไปที่หน้างานตึกจินคุน!
"ฮ่าๆ ดี! พี่น้อยหวัง ฉันไม่ได้มองนายผิดจริงๆ นายเป็นคนที่ลงมือทำจริง!"
หลิวเจียหาวได้ยินแล้วก็ดีใจมาก เพราะชุดฝึกทหารที่ส่งมาแต่ละชุด หมายถึงเงินที่เขาหามาได้อย่างชอบธรรมมากขึ้น!